دو ماه پس از تنفیذ مشروط قرارداد و بلاتکلیفی در تأمین ۸۰۰ میلیون دلار آورده، انتصاب محمود امیننژاد با سابقه مناقشهبرانگیز در پروژه بیدبلند، نگرانیها از تعمیق فساد و اتلاف سرمایه ملی در میدان آزادگان را به شدت افزایش داده است.
تداوم سیاستهای ناکارآمد
در چنین شرایطی، سپردن مدیریت آزادگان به فردی با کارنامهای سوالبرانگیز، نه تنها یک انتخاب اداری به حساب میآید، بلکه نشانهای از تداوم سازوکار فرصتسوزی در حکمرانی انرژی ایران است. این سازوکار میتواند به تعمیق فساد، اتلاف سرمایه ملی و از دست رفتن زمان طلایی توسعه این میدان راهبردی منجر شود.
در حالیکه کشور نیاز مبرمی به مدیریت کارآمد و شفاف دارد، به نظر میرسد که انتخابها به جای حل مشکلات، آنها را پیچیدهتر میکند. با ادامه این روند، باید منتظر ماند و دید آیا تاریخ دوباره تکرار خواهد شد یا خیر.
