بررسی سوابق و عملکرد سید بابک ابراهیمی، یکی از مدیران باسابقه در ساختارهای اقتصادی وابسته به نهادهای عمومی، نشان میدهد که نام او طی سالهای اخیر بارها در کانون انتقادها درباره الگوی انتصابات مسئلهدار، تعارض منافع و استفاده از منابع شرکتهای وابسته به صندوقهای بازنشستگی قرار گرفته است.
ابراهیمی که پیشتر سمتهایی چون معاون اقتصادی سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح (ساتا) و معاون اقتصادی وزارت ارتباطات را بر عهده داشته، در مقاطع مختلف عضو هیاتمدیره شرکتهای پرمنفعتی مانند پتروشیمی مارون و پالایشگاه تبریز بوده است.
انتقادات و حاشیههای انتصابات
محور اصلی انتقادها به ابراهیمی، نقش او در شناسایی شرکتهای سودآور و انتصاب چهرههای خاص در رأس آنهاست. در شهریور ۱۴۰۰ و پس از ورود ابراهیمی به هیاتمدیره پتروشیمی مارون، انتصاب امین امرایی به مدیرعاملی این شرکت، حساسیتهای بسیاری را برانگیخت. این الگو در سال ۱۴۰۳ نیز تکرار شد که همزمان با حضور ابراهیمی در رأس گروه مدیریت سرمایهگذاری امید، علی امرایی به مدیرعاملی شرکت ثروتمند گهرزمین سیرجان رسید.
در سال ۱۴۰۲ نیز ابراهیمی بهعنوان مشاور امین امرایی و عضو هیاتمدیره شرکت آمیزههای پلیمری مارون مطرح شد. مأموریت ششروزه به نمایشگاه «تایلند پلاست» با هزینه پتروشیمی مارون، یکی از مواردی است که منتقدان آن را مصرف منابع شرکتهای وابسته به صندوقهای بازنشستگی نیروهای مسلح خارج از اولویتهای تولیدی ارزیابی کردهاند.
