در روزهای اخیر، صدای اعتراض کارکنان شرکت ملی حفاری ایران به گوش میرسد. این کارکنان به شدت از نحوه مدیریت و روند بهکارگیری نیرو در امور کارکنان خدمات پیمانکاری انتقاد کردهاند.
مدیریت ثابت، تغییرات ناپایدار
عماد جلیلی، رئیس فعلی امور کارکنان خدمات پیمانکاری، حدود ۱۶ سال است که در این مجموعه مشغول به کار است و با وجود تغییرات مدیریتی متعدد، هنوز در این سمت باقی مانده است. این سوال مطرح است که چگونه با وجود تغییرات مدیریتی، هیچ اقدامی برای جابهجایی وی اتخاذ نشده است.
در میان این انتقادات، شائبههای استخدام اعضای خانواده برخی مدیران نیز به چشم میخورد. بهخصوص استخدامهای مربوط به برادران و همسر جلیلی و همچنین همسر خانم قطبی، همکار این واحد، مورد توجه قرار گرفته است.
تعارض بین ادعا و واقعیت
گزارشها حاکی از آن است که در مراجعات مکرر برای استخدام، کارکنان جدید همواره با پاسخ «ظرفیت استخدام نداریم» مواجه میشوند. این در حالی است که افرادی به پشتوانه روابط خانوادگی با مدیران در فهرست استخدام قرار میگیرند.
مرتضی فولادی، مدیرعامل شرکت ملی حفاری، در هفتههای اخیر بر شایستهسالاری تأکید کرده، اما واقعیتهای موجود در این شرکت نشاندهنده همراهی او با شبکه استخدامهای رانتی است.
این وضعیت نه تنها بر کارایی شرکت تأثیر منفی گذاشته، بلکه اعتماد کارکنان را نیز به شدت خدشهدار کرده است.
