اظهارات اخیر امیرحسین نظری، نماینده مردم رامهرمز، مبنی بر اینکه «اهل باج دادن نیستم»، موجی از انتقادات و روایتهای محلی را به همراه داشته است. این انتقادات نشان میدهد که فاصلهای معنادار میان ادعای او و عملکرد واقعیاش وجود دارد.
باجدهی سازمانیافته؟
منتقدان بر این باورند که اگرچه نظری بهطور مستقیم اعلام نکرده که به چه کسانی باج نمیدهد، شواهد میدانی گویای باجدهی سازمانیافته به برخی افراد خاص است. بر اساس این روایتها، به نظر میرسد او در حمایت از سیدرضا موسوی، کاندیدای ائتلافی، امتیازاتی را اعطا کرده و بهعنوان بخشی از این معامله، شهردار پیشین رودزرد را عزل کرده و موسوی را بهجای او منصوب کرده است.
ادعا میشود که ریاست اداره میراث فرهنگی نیز به برادر سیدرضا موسوی واگذار شده که این موضوع به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. همچنین، انتصاب علی ممبینی، خواهرزاده قدرت حاجیزاده، بهعنوان رئیس حراست شهرداری رودزرد، بهعنوان مصداقی از باجدهی به لیدرهای سیاسی تلقی میشود.
باج به رهبران سیاسی و ناکارآمدی مدیریتی
نام افرادی مانند مهدی میراحمدی، علی حاجیزاده و سید عابدین موسوی در فهرست افرادی قرار دارد که به گفته منتقدان، از این چرخه رانتی منتفع شدهاند. این افراد مسئولیتهای کلیدی مانند ریاست اداره کشاورزی هفتکل و بخشداری را بهدست آوردهاند.
علاوه بر این، پروژههای عمرانی نیز به برادران نریمانی واگذار شده و وامهای میلیاردی، از جمله وامهای یک میلیاردی جهاد کشاورزی، به بستگان و لیدرهای سیاسی اختصاص یافته است. منتقدان معتقدند که امیرحسین نظری نهتنها به جوانان جویای کار و کشاورزان کمکی نکرده، بلکه ناکارآمدی مدیریتیاش را پشت پرده سازوکارهای رانتی پنهان کرده است.
