با گذشت چند ماه از برکناری حمید بارانگر از مدیریت اداره ایمنی شرکت ملی حفاری ایران، تبعات تصمیمها و قراردادهای دوره مدیریتی او همچنان گریبان این شرکت را گرفته است؛ وضعیتی که به اتلاف منابع و استمرار برداشت از بیتالمال انجامیده است.
بارانگر که به دلیل افشای حضور فرزندش در چین و دریافت حقوق از شرکت در همان زمان، برکنار شد، در حالی با لابیهای سیاسی برای حفظ مقامش روبهرو بود که نهادهای نظارتی به این موضوع ورود کردند.
تخلفات و قراردادهای پر سر و صدا
آثار تخلفات دوره مدیریت بارانگر همچنان ادامه دارد. قراردادهایی که در آن دوره و با تبانی برخی پیمانکاران منعقد شد، زمینهساز تداوم هزینهتراشی برای شرکت ملی حفاری شده است. به عنوان مثال، قرارداد شرکت خدمات گاز سوشیانت برای تأمین تجهیزات هشدار انتشار گاز و کپسولهای تنفسی در حالی با کیفیت پایین تجهیزات و کسورات متعدد مواجه شده که به دلیل برگزار نشدن مناقصه جدید، با ترک تشریفات برای شش ماه و با نرخ جدید تمدید شده است. این قرارداد که رقم یکساله آن در سال گذشته بیش از ۱۳۰ میلیارد تومان بوده، مستقیماً با سلامت نیروهای عملیاتی ارتباط دارد.
در نمونهای دیگر، قرارداد تأمین کفشهای ایمنی به انباشت بیش از هشت هزار جفت کفش بیکیفیت و بلااستفاده در انبار انجامیده، در حالی که نیروهای عملیاتی با کمبود شدید تجهیزات مواجهاند. این حجم از تخلفات و زدوبندها در دوره مدیریت بارانگر به حدی بوده که حتی پس از برکناری نیز آثار آن ادامه دارد.
سوالات بیپاسخ درباره فساد
انتصاب بارانگر بهعنوان مشاور مدیرعامل و مسئول تمشیت امور در حوزههای ایمنی، محیط زیست، بهداشت و مدیریت بحران نیز در سال ۱۴۰۱ صورت گرفته و او اکنون به دلیل تخلفات محرز از این سمت نیز برکنار شده است. این موضوع بار دیگر پرسشهای جدی درباره چرایی تأخیر در برخورد قاطع با مدیران متخلف و سازوکارهای بازدارنده در شرکت ملی حفاری ایران را برجسته میکند.
