در سالهای اخیر، نام بهزاد محمدی، مدیرعامل پیشین شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، بارها در محافل اقتصادی و سیاسی بهعنوان یک چهره جنجالی مطرح شده است. بررسیهای جدید نشان میدهد که دوران مدیریت او نه تنها با تصمیمات بحثبرانگیز همراه بوده، بلکه شبکهای از فساد و تبانی در سایه همین تصمیمات شکل گرفته است.
تعارض منافع و امتیازهای خاص
مدیریت بهزاد محمدی بهخصوص در زمینه جابهجایی مدیران و قراردادها، پرسشهای جدی را درباره تعارض منافع و امتیازدهیهای خاص بهوجود آورده است. اسناد موجود نشان میدهند که طرح پتروناد تحت عنوان «طرح تولید آمین» بهطور ویژهای از امتیازاتی برخوردار شده است که به نفع یک مجموعه خصوصی خاص تمام شده است.
این مسائل زمانی ابعاد تازهتری به خود میگیرند که محمدی بعد از خروج از پتروشیمی، بهعنوان مدیر گروه توسعه کیمیاگران، موسوم به «گروه کیمیا»، به فعالیتهای خود ادامه میدهد. چنین تحولاتی نشان میدهند که آیا این شبکه فساد و تبانی، منافع عمومی را به خطر انداخته است؟
آیا زمان آن نرسیده که نهادهای نظارتی به این مسائل ورود کنند و شفافسازیهای لازم را انجام دهند؟
