آمارهای جدید نشان میدهد که جمعیت جوانان ۱۵ تا ۳۴ سال کشور در حال سقوط آزاد است. از بیش از ۲۸ میلیون نفر در سال ۱۳۹۶، این رقم به حدود ۲۴ میلیون نفر در سال ۱۴۰۴ کاهش خواهد یافت. این کاهش نهتنها نگرانکننده است، بلکه نمایانگر افت تدریجی وزن جمعیتی جوانان در ساختار جمعیتی ایران است.
زنگ خطر برای آینده
با توجه به روند فعلی، باید پرسید چه اقداماتی برای جلوگیری از این بحران جمعیتی در حال انجام است؟ آیا برنامهریزیهای دولت توانستهاند پاسخگوی نیازهای جوانان باشند؟ این کاهش جمعیت میتواند تبعات اجتماعی و اقتصادی جدی داشته باشد که باید جدی گرفته شود.
با نگاهی به آمار، به وضوح میتوان دریافت که جوانان، به عنوان آیندهسازان کشور، در حال از دست دادن جایگاه خود هستند. آیا وقت آن نرسیده که به این موضوع با جدیت بیشتری پرداخته شود؟
