پشت صحنه پروژه ملی جمعآوری گازهای مارون، در یک سال و نیم گذشته به صحنهای از فساد سازمانیافته، لابی سیاسی و خیانت به منافع ملی تبدیل شده است. دو نماینده خوزستان، محمدطلا مظلومی و امیرحسین نظری، تمام توان خود را برای خروج پیمانکار متخلف «پترونیروی صبا» از شمول ماده ۶۸ و جلوگیری از خلعید او بهکار گرفتهاند؛ پیمانکاری که ۸ هزار میلیارد تومان تخلف مالی و اسناد جعلی دارد.
تخلفات و لابیگریهای نمایندگان
این شرکت در حالی ۹۰٪ مبلغ قرارداد را گرفته که تنها ۳۰٪ پیشرفت فیزیکی داشته و از شهریور ۱۴۰۲ بهدلیل ارائه ۶ هزار میلیارد تومان فاکتور جعلی تعلیق شده بود. اما با تغییر مجلس در ۱۴۰۳، لابیهای سنگین آغاز شد و با فشار همین دو نماینده، پیمان تمدید و پرداختها به حساب مشترکی با دو امضا منتقل شد.
در ازای این حمایت، پیمانکار حلقههای انتخاباتی نمایندگان را وارد پروژه کرد؛ از گرفتن پیمانکاری تا فروشندگی و وعده تسویه مطالبات قدیمی. نتیجه؟ ۶۰۰ میلیارد تومان بدهی جدید، توقف پروژه و اتلاف منابع ملی.
فشارهای جدید و وضعیت وخیم پروژه
ماجرا با ورود محمد موحد و حلقه او در بیدبلند به سطح تازهای رسید؛ فشارها برای جلوگیری از ضبط ضمانتنامه ۵ هزار میلیاردی و گرفتن ۲۵۰۰ میلیارد تومان پرداخت جدید تحت عنوان «تعدیل» به اوج خود رسید.
واقعیت این است: دو نماینده خوزستان عملاً به کارگزار پیمانکار فاسد تبدیل شدهاند؛ نه نماینده مردم.
