در حالی که زیرساختهای انرژی ایران در شرایط بحرانی جنگ قرار دارد، گزارشهایی از تلاش برخی مدیران برای انتقال داراییها و خروج از کشور منتشر شده است؛ موضوعی که واکنشهای انتقادی گستردهای برانگیخته است.
تلاش برای خروج در شرایط بحرانی
با گذشت هفتههایی از آغاز حملات نظامی ایالات متحده و اسرائیل به جمهوری اسلامی و بهویژه پس از انتشار خبر کشتهشدن رهبر جمهوری اسلامی، گزارشها و روایتهای متعددی درباره رفتار برخی مدیران ارشد شرکتهای نفتی و پتروشیمی ایران منتشر شده است؛ گزارشهایی که حاکی از تلاش شماری از این مدیران برای انتقال داراییها به خارج از کشور یا فراهمکردن زمینه خروج خود و خانوادههایشان از ایران است.
بر اساس اطلاعاتی که اخیراً در برخی شبکههای خبری مطرح شده، تعدادی از مدیران مرتبط با شرکتهای نفتی و پتروشیمی تلاش کردهاند مبالغ قابل توجهی را از طریق صرافیها یا شبکههای مالی غیررسمی به خارج از کشور منتقل کنند. در برخی موارد نیز گفته میشود خانوادههای این مدیران پیشتر از ایران خارج شدهاند و خود آنان نیز در حال آمادهسازی برای ترک کشور هستند.
مسئولیت در برابر ملت
انتشار این گزارشها در شرایطی است که صنعت نفت و پتروشیمی ایران یکی از مهمترین زیرساختهای اقتصادی کشور به شمار میرود و در زمان بحرانهای بزرگ، از جمله جنگ، انفجار یا حوادث گسترده صنعتی، نقش مدیران این بخش در حفظ تداوم فعالیت و جلوگیری از آسیب به تأسیسات حیاتی اهمیت دوچندان پیدا میکند. منتقدان این رفتار میگویند مدیرانی که مسئولیت اداره شرکتهای بزرگ نفتی و پتروشیمی را بر عهده دارند، در شرایط بحرانی باید در کنار کارکنان و متخصصان این صنعت باقی بمانند و تمام توان خود را برای حفاظت از تأسیسات و سرمایههای ملی به کار گیرند.
زیرساختهای انرژی نه فقط داراییهای یک دولت، بلکه سرمایههای یک ملت محسوب میشوند و رها کردن مسئولیت در چنین شرایطی میتواند پیامدهای گسترده اقتصادی و امنیتی داشته باشد. هرگونه تلاش برای ترک مسئولیت یا انتقال داراییها در چنین شرایطی باید بهطور شفاف بررسی شود و مدیرانی که در این دوره حساس از انجام وظایف خود سر باز زدهاند، در برابر افکار عمومی و کارکنان صنعت نفت پاسخگو باشند.
