در پتروشیمی تندگویان، بلاتکلیفی کارگران روزمزد بومی به بهرهکشی و سواستفاده از آنان منجر شده است. این وضعیت که از نیمه دهه نود آغاز شده، بهدلیل کمبود نیرو در این پتروشیمی به یک معضل جدی تبدیل شده است.
وضعیت نگرانکننده کارگران
اگرچه در برخی واحدها مانند خدمات و پیو وای، کارگران روزمزد در چارت سازمانی قرار گرفتهاند، اما در واحد تعمیرات اساسی، این افراد همچنان در وضعیت بلاتکلیفی به سر میبرند. مدیرعامل پیشین، قاسمی، هیچ اقدام موثری برای ساماندهی این نیروها انجام نداده است.
آمار نشان میدهد که در هر شیفت پتروشیمی تندگویان، تعداد نفرات چارت تعمیرات اساسی به زیر ۳۰ درصد رسیده است. این کاهش نیرو بهواسطه جایگزینی کارگران روزمزد جبران شده است. این کارگران که حقوقی معادل یک سوم نفرات چارت ارکان ثالث دریافت میکنند، فاقد الگوی کار مشخصی هستند و شرایط سختتری را تحمل میکنند.
مدیران پتروشیمی تندگویان بهویژه در سالهای اخیر، بهجای رعایت حقوق کارگران بومی، به جذب نیروهای غیربومی بدون گذراندن روند قانونی پرداختهاند. در این شرایط، نگرانی از احتمال اخراج باعث شده تا کارگران روزمزد در سکوت به این وضعیت تن دهند و حقوقشان روز به روز پایمال شود.
این شرایط موجب نارضایتی عمیق کارگران بومی و روزمزد شده است، آنها احساس میکنند که صدایشان به هیچکجا نمیرسد و هیچکس به مشکلاتشان توجهی ندارد.
جزئیات بیشتر و فایل ویدئویی در کانال فیدوس موجود است.
