در تهران، جدول جدید خاموشیها بار دیگر نارضایتیهایی را برانگیخته است. این بار نه تنها به دلیل قطعی برق، بلکه به دلیل شکاف زمانی عمیق در توزیع خاموشیها بین مناطق شمالی و جنوبی شهر. بر اساس برنامه جدید، مناطق شمالی و گرانقیمت پایتخت از ساعت ۸ تا ۱۰ صبح و مناطق جنوبی در گرمترین ساعات روز، یعنی از ۱۲ تا ۴ بعدازظهر، با قطعی برق مواجه خواهند شد.

در جدول جدید، محلههایی مثل زعفرانیه، الهیه، نیاوران، کامرانیه، ولنجک، سعادتآباد و اقدسیه در گروهی قرار گرفتهاند که فقط در ساعات خنک صبح با قطعی برق روبهرو میشوند. اما در مقابل، مناطق شوش، مولوی، آذری، نازیآباد، یافتآباد و شادآباد، در گروهی قرار دارند که باید در اوج گرمای روز با خاموشی دست و پنجه نرم کنند.
پرسشهایی درباره معیارهای تعیین ساعات خاموشی
این تفاوتهای آشکار در زمانبندی، پرسشهای جدی درباره معیار تعیین این ساعات به وجود آورده است. آیا این تفاوتها ناشی از معیارهای فنی و اقتصادی است یا عامل دیگری در کار است؟ این سؤال بهویژه زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که توجه کنیم بیشتر مسئولان و مدیران در مناطق شمالی شهر سکونت دارند. آیا این موضوع در تصمیمگیریها بیتأثیر بوده است؟
این وضعیت نه تنها بر زندگی روزمره ساکنان این مناطق تأثیر میگذارد، بلکه نابرابریهای اجتماعی و اقتصادی را نیز برجستهتر میکند. با افزایش دمای هوا و نیاز بیشتر به وسایل سرمایشی، این نابرابریها میتواند به مشکلاتی جدیتر برای ساکنان مناطق جنوبی تبدیل شود.
در نهایت، این پرسش هنوز بیپاسخ مانده است که معیار واقعی برای تعیین ساعات خاموشی چیست و آیا میتوان انتظار داشت که این نابرابریها در آینده نزدیک اصلاح شوند؟