اطلاعات و گزارش‌های متعدد از تداوم فعالیت حلقه‌ای از مدیران و مشاوران پیرامون امین امرایی در پتروشیمی مارون حکایت دارد؛ حلقه‌ای که به روایت این گزارش‌ها، قراردادهای شرکت را به عرصه تبانی، رانت و فساد تبدیل کرده است. قراردادهای آموزشی، شیوه استخدام و به‌کارگیری نیروها، جابه‌جایی مدیران پس از افشای تخلفات و سرنوشت شماری از کارکنان، بخش‌های مختلف این پرونده را تشکیل می‌دهند.
در این میان، نام صادق رحیمی، از
نیروهای سابق اطلاعات خوزستان و دزفول، مطرح شده است. بر اساس گزارش‌های ارائه‌شده،
رحیمی پس از برکناری از ریاست حراست پتروشیمی مارون، از مجموعه خارج نشد و فعالیت
خود را در مقام مشاور امین امرایی ادامه داد. این گزارش‌ها می‌گویند امرایی از او
به‌عنوان رابط با نهادهای اطلاعاتی استفاده می‌کند و تهدید منتقدان نیز از طریق
همین ارتباط صورت می‌گیرد.
قراردادهای آموزشی؛ نقش شبیری و اتهام
اختلاس چند میلیون دلاری
شبیری، یکی دیگر از مشاوران مدیرعامل،
در گزارش‌های مربوط به قراردادهای آموزشی نام برده شده است. طبق اطلاعات ارائه‌شده،
او قراردادی با شرکت «همایش فرازان» منعقد کرده که بر مبنای آن، مدرسانی از
کشورهای آفریقایی، فرانسه و چند کشور اروپایی، حدود یک سال، هر ماه به مدت دو روز
در پتروشیمی مارون حضور یافته و دوره‌های آموزشی برگزار کرده‌اند. با این حال، به
روایت همین گزارش‌ها، پس از پایان دوره‌ها هیچ گواهینامه یا مدرک آموزشی برای شرکت‌کنندگان
صادر نشده است.
خیران و اتهامات فساد اخلاقی
نام خیران نیز در میان مشاوران مدیرعامل دیده می‌شود. در اطلاعات ارائه‌شده، او به داشتن پرونده‌های متعدد فساد اخلاقی متهم شده است. همچنین ادعا شده که امرایی از مهمانی‌های خیران و حضور برخی زنان و دختران برای اقداماتی خلاف شئون اخلاقی اطلاع داشته، اما اقدامی برای برخورد با او انجام نداده است.
در بخش دیگری از اسناد و اطلاعات مطرح‌شده، نام مفیدی به میان آمده است؛ فردی که گفته می‌شود با نظر مستقیم امین امرایی به پتروشیمی مارون منتقل شده بود. بر اساس همین اطلاعات، مفیدی پس از مدتی به اختلاس ۹ هزار میلیارد تومان متهم شده و مطابق اسناد مورد اشاره، راهی کانادا شده است.
گزارش‌ها همچنین از الگویی تکرارشونده
در برخورد با برخی افراد متهم به تخلف سخن می‌گویند: پس از افشای تخلفات، آنان به‌جای
خروج کامل از مجموعه، به شرکت‌های زیرمجموعه منتقل می‌شوند. به روایت این منابع،
نام برخی از این افراد همچنان در فهرست حقوق‌بگیران باقی می‌ماند، در حالی که در
محل کار حضور ندارند.
دفتر دبی و سفرهایی با عنوان آموزش
فعالیت‌های خارجی پتروشیمی مارون نیز بخشی از گزارش‌های مطرح‌شده است. منابع می‌گویند این شرکت طی مدت مورد اشاره، در امارات متحده عربی و شهر دبی اقدام به تأسیس شرکت و افتتاح دفتر کرده است. همچنین قرار بوده تعدادی از نیروهای مارون با عنوان شرکت در دوره‌های آموزشی به امارات اعزام شوند.
این برنامه در کنار سفرهای متعدد افراد نورچشمی به ژاپن، چین، ترکیه، امارات، روسیه و چند کشور اروپایی مطرح شده است؛ سفرهایی که به ادعای منابع، عنوان آموزش برای آن‌ها جعلی بوده و برای توجیه اعزام این افراد به کار رفته است.
به گفته منابع نزدیک به امرایی، یکی از
عوامل مماشات نهادهای نظارتی و امنیتی با او، ادعاهایش درباره ارتباط نزدیک با
فرماندهان نظامی و بسیج بوده است. این منابع می‌گویند سابقه امرایی صرفاً به عضویت
در یک پایگاه بسیج دانشجویی محدود می‌شده، اما او در سال‌های بعد خود را از افراد
وابسته به فرماندهان ارشد سپاه و بسیج معرفی کرده و از همین مسیر، صعود مدیریتی
خود را آغاز کرده است.
در ادامه این روایت، ادعا شده که امرایی با اتکا به همین معرفی‌ها و پرداخت مبالغی به برخی نیروهای وابسته به نهادهای نظامی، بدون داشتن سابقه مدیریتی مرتبط، به مدیریت پروژه‌های نفتی در شرکت ایریتک رسیده است. به گفته این منابع، حجم بالای پروژه‌ها و گردش مالی این جایگاه، امکان تخلفات مالی را برای او فراهم کرده و زمینه ادامه ارتقای مدیریتی‌اش با همان الگو را به وجود آورده است.
استخدام گسترده دوستان و همکلاسی‌های
امرایی از دانشگاه امیدیه در پتروشیمی مارون نیز در همین چارچوب توصیف می‌شود.
منابع مطلع، هدف این استخدام‌ها را تشکیل حلقه‌ای امن در مدیریت شرکت می‌دانند؛
حلقه‌ای برای پیشبرد طرح‌هایی که به ادعای آنان، همگی در خدمت منافع شخصی امرایی
قرار داشته و در مقابل، زیان‌های گسترده‌ای به مارون وارد کرده‌اند.
پروژه‌های پرابهام و مطالبه سهم از
قراردادها
منابع آگاه همچنین مدعی‌اند امرایی با استفاده از سابقه مدیریتی خود در ایریتک، اجرای شماری از پروژه‌های پتروشیمی مارون، از جمله پروژه خالص‌سازی اتیلن اکساید، را به این شرکت واگذار کرده تا همکاری‌های پیشین ادامه پیدا کند.
به روایت این منابع، محمدی واسطه اصلی
این ارتباطات بوده و گزارش لابی‌ها و روند قراردادهای دارای شائبه را مستقیماً در
اختیار امرایی قرار می‌داده است. برخی پیمانکاران مرتبط با پروژه‌های مارون نیز
مدعی شده‌اند که محمدی هنگام مذاکره بر سر قراردادها، جلسات ویژه‌ای با آنان
برگزار می‌کرده و آشکارا خواستار اختصاص درصد مشخصی از مبلغ قرارداد برای شخص امین
امرایی می‌شده است.
