بیش از ۵۰ روز از مرگ حسین آلبوغبیش، کارگر پروژهای شرکت فجر انرژی خلیج فارس در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر، میگذرد؛ اما محمد احمدزاده، مدیرعامل این شرکت، تاکنون نه برای دلجویی به دیدار خانواده داغدار این کارگر رفته و نه حتی تماس تلفنی با آنان برقرار کرده است. همزمان، وعدههای مطرحشده از سوی نماینده شرکت برای رسیدگی به مشکلات خانواده نیز، بنا بر اطلاعات دریافتی، عملی نشده است.
حسین آلبوغبیش روز شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵، هنگام انجام عملیات نصب ساندویچپنل روی سقف یکی از تأسیسات یوتیلیتی فجر یک، بر اثر سقوط از ارتفاع دچار حادثه شد و جان باخت.
ابراهیم پیرایش، دبیر اجرایی خانه کارگر
بندر امام و ماهشهر، در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا، وقوع این حادثه و شرایط کاری
کارگر جانباخته را تأیید کرده بود. روابط عمومی شرکت فجر انرژی نیز اعلام کرد
حادثه ساعت ۱۶ و ۱۹ دقیقه رخ داده و آلبوغبیش پس از انتقال به مرکز
درمانی جان باخته است.

با گذشت بیش از ۵۰ روز از این حادثه، آنچه اکنون در کنار پرسشهای
مربوط به ایمنی محیط کار اهمیت یافته، نحوه برخورد مدیریت شرکت با خانواده کارگری
است که هنگام انجام وظیفه جان خود را از دست داده است.
بر اساس اطلاعات ارائهشده به فیدوس، محمد احمدزاده، مدیرعامل شرکت فجر انرژی خلیج فارس، در تمام این مدت حتی یک بار برای دیدار حضوری با خانواده حسین آلبوغبیش به منزل آنان مراجعه نکرده است. منابع فیدوس همچنین میگویند هیچ تماس تلفنی از سوی مدیرعامل برای ابراز همدردی و پیگیری مستقیم وضعیت بازماندگان برقرار نشده است. این در حالی است که خانواده کارگر جانباخته، علاوه بر تحمل فقدان یکی از اعضای خود، با شرایط دشوار خانوادگی روبهرو است و یکی از فرزندان حسین آلبوغبیش دارای معلولیت است.
در چنین شرایطی، انتظار از مدیریت یک
مجموعه بزرگ صنعتی تنها انتشار اطلاعیه تسلیت یا واگذاری پیگیری موضوع به کارکنان
اداری نیست. دیدار با خانواده، شنیدن مشکلات آنان و پیگیری عملی حقوق بازماندگان،
از ابتداییترین مسئولیتهای اخلاقی و حرفهای مدیران در مواجهه با حادثهای مرگبار
در محیط کار محسوب میشود.

وعدههای نماینده شرکت و انتظار خانواده
برای رسیدگی
بخش دیگری از اطلاعات دریافتی فیدوس نشان
میدهد حدود ۴۰ روز پیش، فردی به
نام راشدی، از کارکنان شرکت فجر انرژی، به نمایندگی از این مجموعه به منزل خانواده
حسین آلبوغبیش مراجعه کرده است.
او در این دیدار وعدههایی درباره رسیدگی
به مشکلات خانواده و پیگیری وضعیت آنان مطرح کرده، اما با گذشت چندین هفته، این
وعدهها هنوز به نتیجه مشخصی نرسیده است.
موضوع صرفاً انجام یک دیدار تشریفاتی نیست.
در حوادث مرگبار صنعتی، ارتباط مستقیم مدیریت با بازماندگان میتواند زمینه پیگیری
حقوق قانونی، بررسی نیازهای فوری خانواده و جلوگیری از بلاتکلیفی آنان را فراهم
کند.
پرسش اصلی از محمد احمدزاده این است که
چرا با گذشت بیش از ۵۰ روز از مرگ یکی از
کارگران شاغل در پروژههای شرکت، شخصاً برای اطلاع از وضعیت خانواده او اقدام
نکرده است.
آیا مدیرعامل فجر انرژی از شرایط زندگی
بازماندگان و وضعیت فرزند دارای معلولیت این کارگر اطلاع دارد؟ چه اقدام مشخصی برای
حمایت از آنان انجام شده و چرا وعدههای مطرحشده از سوی نماینده شرکت، بنا بر
اطلاعات دریافتی، هنوز عملی نشده است؟

مسئولیت مدیرعامل فراتر از انتشار پیام
تسلیت است
مرگ حسین آلبوغبیش همچنین پرسشهایی
درباره رعایت الزامات ایمنی کار در ارتفاع و مسئولیت نظارتی شرکت فجر انرژی ایجاد
کرده است.
در اطلاعیه اولیه شرکت، توضیح روشنی
درباره علت دقیق سقوط، تجهیزات حفاظت فردی، مجوز انجام کار در ارتفاع و نتیجه بررسیهای
ایمنی ارائه نشده بود.
اگرچه بررسی علت حادثه و تعیین مسئولیت
احتمالی اشخاص نیازمند رسیدگی تخصصی و قانونی است، مسئولیت اخلاقی مدیریت در قبال
خانواده کارگر جانباخته موضوعی مستقل از نتیجه این بررسیهاست.

حتی در شرایطی که مسئولیت مستقیم اجرای
پروژه بر عهده پیمانکار باشد، شرکت اصلی نمیتواند اهمیت رسیدگی به وضعیت خانواده
کارگری را که در تأسیسات آن جان باخته نادیده بگیرد.
از این منظر، انتقاد مطرحشده درباره عملکرد محمد احمدزاده صرفاً به غیبت او در یک دیدار محدود نمیشود؛ مسئله، میزان توجه مدیریت ارشد یک مجموعه صنعتی به پیامدهای انسانی حادثهای است که جان یکی از نیروهای شاغل در آن را گرفته است.
فیدوس بر اساس اطلاعات دریافتی، خواستار
روشن شدن اقدامات انجامشده از سوی شرکت فجر انرژی برای حمایت از خانواده حسین
آلبوغبیش، وضعیت تحقق وعدههای مطرحشده و نتیجه بررسی علت حادثه است.
محمد احمدزاده و مدیریت فجر انرژی باید
توضیح دهند در بیش از ۵۰ روز گذشته چه
اقدام عملی برای رسیدگی به وضعیت بازماندگان انجام دادهاند و چرا، حتی یک تماس
مستقیم یا دیدار حضوری از سوی مدیرعامل با خانواده این کارگر صورت نگرفته است.
مرگ حسین آلبوغبیش نباید تنها به ثبت یک
حادثه در گزارشهای اداری شرکت محدود شود. خانواده او حق دارد بداند چه عواملی به
وقوع حادثه منجر شده، چه اقداماتی برای جلوگیری از تکرار آن انجام گرفته و مدیریت
مجموعهای که سرپرست خانواده در آن جان باخته، چه مسئولیتی برای حمایت از
بازماندگان خود پذیرفته است.
