از
دانشگاه علوم پزشکی و پتروشیمی آبادان تا منطقه آزاد اروند و پرونده جایگاههای
سوخت، نام جلیل مختار در گزارشهای مربوط به حمایت سیاسی، استخدام نزدیکان و اعمال
نفوذ و فساد در این سالها بارها تکرار شده است؛ سوابقی که پاسخگویی درباره
مناسبات او با مدیران و صاحبان منافع اقتصادی را ضروری میکند.
جلیل
مختار، نماینده آبادان در مجلس، در حالی بارها از ناکارآمدی مدیران و ضرورت مبارزه
با فساد سخن گفته که عملکرد خودش نیز موضوع انتقادهای جدی بوده است. گزارشهای پیشین
فیدوس، نوشتههای روزنامهنگاران محلی و مطالب منتشرشده در شبکههای اجتماعی، نام
او را به حمایت از مدیران مسئلهدار، دخالت در انتصابات و برخورداری نزدیکان او از
فرصتهای شغلی پیوند دادهاند. در یکی از سنگینترین موارد، حمایت مالی یک شبکه
متهم به قاچاق سوخت از فعالیت انتخاباتی او خبر داده است.
محور این انتقادها، نحوه مصرف قدرت نمایندگی است: اختیاری که باید برای نظارت بر منابع عمومی به کار گرفته شود، اگر در خدمت تثبیت مدیران نزدیک و گسترش مناسبات شخصی قرار گیرد، خود به مانعی در برابر پاسخگویی تبدیل میشود. در چنین وضعیتی، مردم هزینه تصمیمها را میپردازند، اما از فرایند انتخاب مدیران و توزیع فرصتها کنار گذاشته میشوند.

دانشگاه علوم پزشکی؛ پشتوانه سیاسی برای مدیران مسئلهدار
واگذاری پروژههای درمانی به پیمانکاران نزدیک به مختار با سوابق پرداخت هزینههای انتخاباتی ستاد او در بخش سوختگی بیمارستان شهید بهشتی آبادان و بیمارستان قلب خرمشهر، یکی از نمونه پروندههای فسادی است که نام مختار بطور مستقیم با آن گره خورده است.
حمایت
از مدیران، مسئولیت سیاسی دارد. نمایندهای که برای انتصاب یا ماندگاری یک مدیر
نفوذ خود را به کار میگیرد، باید درباره معیار انتخاب و نتیجه آن حمایت نیز توضیح
بدهد. بودجه درمان، منابعی برای تأمین سلامت مردم است و نباید در سایه مناسبات
سیاسی از نظارت مؤثر دور بماند.
پتروشیمی آبادان؛ بنگاه صنعتی در میدان رقابت انتخاباتی
انتقاد از نقش مختار در انتصابات صنعتی، سابقهای چندساله دارد. منابع محلی به تلاش مختار برای تحمیل نیروهای غیرفنی و تبدیل پتروشیمی آبادان به ابزاری برای جمعآوری رأی اشاره دارند.
تبدیل
استخدام و انتصاب صنعتی به سرمایه انتخاباتی، استقلال مدیریت را تضعیف میکند و
منابع شرکت را در معرض رقابت صاحبان نفوذ قرار میدهد که در این زمینه سوابق مختار
کارنامهای مملو از نمونههای اینچنینی است.

منطقه آزاد اروند؛ فرصتهای عمومی و نام نزدیکان
منطقه
آزاد اروند نیز در انتقادهای مربوط به مناسبات پیرامون مختار جای دارد. رسانههای
خوزستان در فهرستی از اتهامات استخدامی، به انتقال محمدرضا مختار از اداره کار به
منطقه آزاد اروند، اشتغال قراردادی حسین مختار در تعاونی منطقه آزاد و استخدام
خیرالله مختار در آتشنشانی این منطقه زا گوشهای از فهرست استخدامهای مرتبط با
خویشاوندان مختار معرفی میکنند..
مختار
طی این سالها یکی از عوامل زدوبند و لابیگری در قراردادهای منطقه آزاد اروند با
پیمانکاران نزدیک به خود بوده است و در حالی همواره نقش مطالبه گری از سازمان
منطقه ازاد اروند دارد که ارتباط او حسین عبدالباقی و حضورش بعنوان تنها نماینده آبادان
در جلسه معارفه حسین حمیدپور، شهردار وقت رد روشنی از این ارتباطات هزینه ساز برای
مردم ابادان بوده است.
حضور
مداوم مختار در اتاق مدیران منطقه آزاد، استانداری، فرمانداری و شهرداری و مدیران
شرکتهای نفتی منطقه به گفته منابع مطلع با هدف ایجاد ارتباطات میان این مدیران و
پیمانکاران و سقوط جایگاه نمایندگی مجلس تا سطح دلال قراردادی بوده است.

پرونده سوخت؛ اتهام تأمین مالی انتخابات
یکی
از روشن ترین اتهامات مالی مرتبط با این
نماینده مجلسپرونده دخالت آشکار و دریافت سهم ویژه از ایجاد دستکم چهار جایگاه
سوخت بدون مجوز در مسیر ساحلی آبادان و ارتباط آن با خروج سوخت از شبکه رسمی به
شکل قاچاق است.نکته مهم افشای اسناد هزینه کرد ۳۰ میلیارد تومانی
منتفعان از این قرارداد در ستاد انتخاباتی مختار است.
نفوذ سیاسی باید پاسخگو باشد
نفتآنلاین
نیز در ۲۳ مرداد ۱۴۰۵، در واکنش به نامه مختار درباره مسائل
قراردادی و عملکرد شرکت نفت و گاز اروندان، نسبت به عبور نمایندگان از نظارت به
مدیریت اجرایی هشدار داد. این موضوع نشان میدهد حدود مداخله مختار در امور صنعت
نفت، جدای از امری محلی موضوع انتقاد رسانههای تخصصی نیز بوده است.
کارنامه مختار باید با نتیجه نفوذ سیاسی او برای مردم آبادان سنجیده شود. اگر حمایت از مدیران با پاسخگویی همراه نباشد، اگر فرصتهای شغلی در مناسبات بسته توزیع شود و اگر منابع انتخاباتی شفاف نماند، منافع عمومی در معرض فرسایش قرار میگیرد. انتشار مکاتبات انتصابی، سوابق حمایتهای مالی و پاسخ مستند به گزارشهای موجود، حداقل مسئولیت نمایندهای است که خود بارها دیگران را به شفافیت فراخوانده است.

