در یکی از حساسترین و جنجالیترین تحولات اخیر، شرکت پترو بسپار مارون، با اخراج کارکنان به دلیل اعتراض به حقوق معوقه، موجی از نارضایتی و اعتراض را در میان پرسنل خود برانگیخته است. این شرکت، که به عنوان یکی از زیرمجموعههای پتروشیمی مارون شناخته میشود، اکنون در میان یک بحران مدیریتی عمیق قرار گرفته است. منتقدان این وضعیت را ناشی از سوءمدیریت و انتصابات بر اساس روابط و نه شایستگی میدانند.
انتصابات رانتی و بحران مدیریتی
با انتصاب امین امرایی به مدیریت پتروشیمی مارون، روند انتخاب مدیران در این مجموعه به طور چشمگیری تغییر یافته است. بسیاری از کارکنان و ناظران بر این باورند که این انتصابات خلاف شایستهسالاری بوده و روابط خاص بر صلاحیت و تجربه پیشی گرفته است. این تغییرات موجب نارضایتی بسیاری از نیروهای بومی و شایسته شده که قراردادهایشان به دلایل نامعلوم لغو شده است.
پنهانکاری و تغییر نام
از سوی دیگر، سعید فرخیزاده، مدیر فعلی پترو بسپار مارون، با تغییر نام شرکت از آمیزههای پلیمری مارون به پترو بسپار مارون، به نظر میرسد تلاش کرده است تا کارنامه ضعیف مدیریتی گذشته را بپوشاند. این اقدام، که توسط برخی کارشناسان به عنوان تلاشی برای فرار از واقعیتهای اقتصادی و مدیریتی تلخ این شرکت تلقی میشود، نگرانیهای جدی درباره عدالت و نظارت بر انتصابات در این مجموعه را برانگیخته است.
اخبار حاکی از آن است که فرخیزاده به استخدام افرادی اقدام کرده که شاید تنها صلاحیتشان نزدیکی به مدیران باشد. این مسئله، نگرانیهای جدی درباره عدالت و نظارت بر انتصابات در این مجموعه را برانگیخته است. منتقدان تاکید دارند که تنها راه برونرفت از این بحران، انجام تغییرات اساسی در سطوح مدیریتی و بازنگری در شرایط کاری کارکنان است.
به نظر میرسد پترو بسپار مارون، بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه جدی از سوی مسئولان بالادستی و اصلاحات گسترده در ساختار مدیریتی خود است. این شرکت باید با جدیت بیشتری به مشکلات کارکنان پاسخ دهد و به جای اخراج کارکنان معترض، به حل مشکلات اساسی بپردازد.
