امین نوروزی مصیر با حکم رامین حاتمی، مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، جایگزین علی‌اکبر حافظی‌نیا در شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران شد؛ تغییری که در خبر اعلام آن، نشانی از برنامه‌ای برای اصلاح رویه‌های مورد انتقاد دیده نمی‌شود.
نه گزارشی از بررسی
عملکرد مدیریت پیشین منتشر شده، نه تکلیف ابهام‌های قراردادی روشن شده و نه درباره
استقلال مدیریت تازه از مناسبات سیاسی توضیحی داده‌اند. آنچه اعلام شده، رفتن یک
مدیر فاسد، آمدن مدیر فاسد دیگر و قدردانی معمول از مسئول قبلی است؛ تشریفاتی که برای معرفی
آن به‌عنوان تحول، کافی نیست.
مسئله نفت گچساران، نام
روی در اتاق مدیرعامل نیست؛ مسئله، شیوه اداره شرکتی است که قراردادها، فرصت‌های
شغلی و انتصابات آن باید زیر ذره‌بین نظارت عمومی باشد. تا زمانی که این سازوکارها
شفاف نشوند، جابه‌جایی مدیرعامل می‌تواند به تغییر نگهبان همان مناسبات محدود بماند.
در دوره مدیریت حافظی‌نیا، فیدوس گزارشی درباره اجاره دستگاه تفکیک‌گر سیار با هزینه ادعایی ماهانه ۳۰ میلیارد تومان منتشر کرد؛ گزارشی که ضرورت این هزینه، استفاده‌نکردن از تجهیزات مشابه موجود و صلاحیت پیمانکار منتخب را محل سؤال قرار می‌داد.
رفتن
مدیرعامل پیشین، جای پاسخ را نمی‌گیرد. صورت‌جلسات، ارزیابی فنی، مبنای تعیین قیمت و فرآیند
انتخاب پیمانکار کجاست؟ پول شرکت نفت، اعتبار شخصی مدیران نیست که درباره هزینه‌کرد
آن سکوت کنند و هنگام رفتن، لوح تقدیر بگیرند
هم‌زمان، «پتروشیمی‌ها»
از ابطال دو بند آگهی جذب نیروی شرکتی نفت گچساران در هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
خبر داده است؛ اصل موضوع روشن است: شرایط ورود به فرصت‌های شغلی این شرکت، با ایراد
قانونی روبه‌رو شده است. چنین سابقه‌ای را نمی‌توان پشت خبر انتصاب تازه پنهان
کرد.
نفت و گاز گچساران
همواره با بحران تخلفات مدیریتی، فساد در قراردادهای منعقد شده با پیمانکاران و سایه
سنگین دخالت‌های تاجگردون نماینده این شهر در مجلس مواجه بوده است.
برخی گزارش‌های رسانه‌ای
به نقل از منابع مطلع خود، بارها از فشار غلامرضا تاجگردون بر انتصابات نفت
گچساران سخن گفتند. کانال تخصصی «افکار نفت» نیز مدعی شده بود مدیرعامل وقت با
انتظارات نماینده و نزدیکان او در زمینه انتصابات مواجه است.
موضوعی که با توجه به شنیده‌ها
در انتصاب نوروزی مصیر نیز دیده می‌شود و این مدیر هم وابستگی مستقیمی به حلقه منتسب به تاجگردون
و پیمانکارانی دارد که طی دوره حافظی‌نیا اختیار اغلب پیمان‌ها و قرادادهای شرکت
را در دست گرفته بودند.
این حساسیت بی‌سابقه نیست.
«پتروشیمی‌ها» پیش‌تر از توصیه و فشار منتسب به تاجگردون برای انتصاب مسعود کشاورز
در روابط عمومی شرکت ملی نفت انتقاد کرده بود. وزارت نفت باید روشن کند
چگونه از استقلال مدیران در برابر توصیه‌های سیاسی و منافع پیمانکاران حفاظت می‌کند.
شرکتی با منابع عمومی، جای مناسباتی نیست که در آن حامی سیاسی مدیر معرفی کند و
سپس تصمیم‌های قراردادی و استخدامی از نظارت مؤثر دور بماند.
این انتصاب موجی از ناامیدی میان کارکنان و کارگران شرکت ایجاد کرده است که امیدوار بودند با برکناری حافظی‌نیا بخشی از مشکلات شرکت مرتفع شود ولی انتصاب مدیر تازه که همانند حافظی نیا وابستگی به تاجگردون دارد تداوم همان رویه فسادزا و زیان ده سابق است. از این رو در گزارش منابع مطلع کارکنان و کارگران شرکت بر این باورند طی این تغییر دزدی به جای دزدی دیگر آمده است و این تغییرات تنها نتیجه تصمیم و انتخاب تاجگردون است که همانند یک پدرخوانده به این نفوذ غیرقانونی رسیده که چه مدیری تا چه میزان حق نشستن بر صندلی نفت و گاز گچساران را داشته باشد و تغییرات نه از سر اصلاح که تنها برای ایجاد فرصت‌های تازه‌ای است که حلقه پیمانکاران متعلق به او بتوانند به چپاول دارایی‌ها و سرمایه‌های این شرکت و سهامدارانش ادامه دهند.
نماینده‌ای که از فرصت
حضور در مجلس برای ساختن شبکه فسادی گسترش یافته در استان و اعمال نفوذ ادامه دار
در شرکت‌های این منطقه بهره برده و نامش بارها در پرونده‌های مختلف تبانی و فساد و
رانت و قراردادهای مسئله دار دیده شده است ولی به نظر دامنه نفوذ او به حدی است که
دستگاه‌های نظارتی و قضایی توانی برای برخورد با این شبکه تحت امر او ندارند.
