انتصاب دوباره غلامعلی پاپایی بهعنوان رئیس حراست پالایشگاه آبادان، موجی از واکنشها و انتقادات را در میان کارشناسان و فعالان صنعت نفت به همراه داشته است. پاپایی که حدود دو سال پیش بهدلیل بروز تخلفات اداری و مالی و ناکارآمدی مدیریتی از سمت خود برکنار شده بود، حالا بار دیگر به همان سمت بازگشته است.
فساد و ناکارآمدی؛ چرخهای تکراری
این انتصاب، با توجه به حساسیت جایگاه حراست در یکی از مهمترین و راهبردیترین مراکز صنعتی کشور، برای بسیاری از ناظران غیرقابلدرک است. سوال اصلی این است که چگونه فردی با سابقه برکناری به دلیل فساد و بیکفایتی، بدون شفافسازی در مورد پروندههایش، مجدداً به همان سمت منصوب میشود.
منتقدان این تصمیم تأکید دارند که چنین انتصابهایی نهتنها نشاندهنده فقدان سازوکار پاسخگویی و شایستهسالاری در بدنه وزارت نفت است، بلکه میتواند اعتماد کارکنان و متخصصان این صنعت را نیز به شدت تضعیف کند. به باور آنان، پالایشگاه آبادان بهعنوان نماد صنعت نفت ایران، نیازمند مدیرانی با کارنامه شفاف و کارآمد است، نه چهرههایی که بازگشتشان با ابهام همراه است.
پرسشهایی بیپاسخ درباره نظام تصمیمگیری
این انتصاب بار دیگر پرسشهای جدی درباره نظام تصمیمگیری، نظارت و ارزیابی مدیران در وزارت نفت را به صدر توجه افکار عمومی بازگردانده است. آیا زمان آن نرسیده که مسئولان به این سؤالات پاسخ دهند و مسیر جدیدی برای شفافیت و کارآمدی در این صنعت حیاتی ترسیم کنند؟
