حراست یا بیتوجهی؟ مسئله این است!
در پالایشگاه بیدبلند، کاهش نظارت و حراست از خطوط لوله، زنگ خطر امنیت این پروژه عظیم را به صدا درآورده است. این خطوط به مثابه شریانهای حیاتی پالایشگاه، مسئولیت تداوم تولید و امنیت انرژی را بر دوش میکشند و حفاظت از آنها، وظیفهای اساسی برای واحد حراست محسوب میشود.
در گذشته، حراست پالایشگاه با بهرهگیری از حدود ۱۱ نیروی مجرب، به صورت شبانهروزی از خطوط لوله محافظت میکرد. اما با ورود قاضی دزفولی به عنوان مدیر جدید حراست در اردیبهشت ۱۴۰۲، تغییراتی در این ساختار ایجاد شد. منابع مطلع ادعا میکنند که دزفولی بدون سابقه و آشنایی کافی، با تکیه بر رانت و سفارش، این مسئولیت را بر عهده گرفته و به جمعآوری گشت حراست خطوط اصرار داشته است.
تغییرات بحثبرانگیز در ساختار حراست
به دنبال این دگرگونیها، مسئولیت حفاظت به شرکتی به نام «فاتحین» سپرده شد که به گفته منابع، نیروهای آن فاقد آموزش و تجربه لازم برای چنین وظیفه حساسی بودند. گزارشها حاکی از آن است که این وضعیت باعث افزایش سرقتها شده و حتی مواردی از دستبرد به خطوط لوله گزارش نشده است.
در برخی مناطق همچون امیدیه و ماهشهر، نیروهای «فاتحین» به جای انجام وظیفه، در حالت استراحت بوده و با وجود عدم سرکشی مؤثر، حقوق دریافت کردهاند. در روزهای اخیر نیز تانکرهای سوخت از ایستگاه ۶۰۸ به سرقت رفتهاند، در حالی که مسئول حراست از وقوع چنین رویدادهایی بیخبر بوده است.
نقدها همچنین به انتصاب افرادی بدون تخصص مانند جلیل حمیدی و بهراد نوبی اشاره دارد که با استفاده از روابط خانوادگی و سیاسی، ساختار اداری پالایشگاه را به مجموعهای وابسته تبدیل کردهاند. این وضعیت، نگرانیها و انتقادات زیادی را نسبت به مدیریت و نظارت در حوزه حراست پالایشگاه بیدبلند برانگیخته و نیاز به بازنگری در سازوکارهای حفاظتی و مدیریتی را بیش از پیش مطرح کرده است.