حدود نه ماه از آغاز مسئولیت جاوید شیخ در فرمانداری مسجدسلیمان میگذرد؛ مدیری با سابقه مسئولیتهای مالی، بودجهای و عمرانی که اکنون باید نتیجه این تجربه را در زندگی مردم نشان دهد. برای شهری گرفتار کمبودهای درمانی، مطالبات آبی، بیکاری و راههای ناایمن، انتشار خبر جلسه و بازدید کفایت نمیکند. فرماندار باید توضیح دهد کدام مشکل مشخص برطرف شده و کدام وعده به نتیجه رسیده است. شیخ از بهمن ۱۴۰۴ سرپرست فرمانداری بوده و تیر امسال حکم رسمی گرفته است
پیامهای رسیده به فیدوس از شماری از شهروندان مسجدسلیمان، تصویری انتقادی از این کارنامه ترسیم میکند. این شهروندان میگویند تغییر محسوسی در خدمات ندیدهاند و فرمانداری را به صرف وقت برای لابیهای سیاسی، زدوبند و جلب رضایت شیوخ بانفوذ و حلقههای اقتصادی متهم میکنند. نارضایتی مطرحشده را نمیتوان با خبرهای تشریفاتی و گزارش دیدارهای بیثمر و بیفایده پاسخ داد. پاسخ معتبر، انتشار عملکردی روشن، مستند و قابل سنجش است. موضوعی که طی این ۹ ماه دستکم تا امروز در کارنامه شیخ دیده نمیشود.

آب، برق و کمبود متخصص در حوزه درمان؛ زندگی مردم معطل کدام جلسه است؟
یکی از تکاندهندهترین مطالبات اخیر، به آب مورد نیاز بخش دیالیز مربوط است. دیدگاهنیوز در ۱۸ مهر، اظهارات بیمارانی را منتشر کرد که از حدود یک ماه کمبود آب در نوبت دوم دیالیز گلایه داشتند. آنان گفتهاند افت فشار یا قطع آب، موجب هشدار دستگاهها و اختلال در عملکردشان شده و مشخصاً از فرماندار، اداره آب و شبکه بهداشت خواستهاند رسیدگی کنند. هنگام انتشار آن گزارش، پاسخ رسمی دستگاههای مربوط در دسترس نبود.
همین مطالبه برای سنجیدن توان هماهنگی مدیریت شهرستان کافی است: وقتی بیماران برای تأمین نیاز ابتدایی یک خدمت حیاتی دست به دامان رسانه میشوند، فرمانداری باید زمان اطلاع، اقدام و نتیجه را اعلام کند. وضعیت امروز این مشکل نیازمند تأیید تازه است، اما اصل شکایت، ضرورت پاسخگویی درباره نحوه رسیدگی را از بین نمیبرد.
در بیمارستان شفا نیز کمبود پزشک متخصص، نیروی انسانی، تجهیزات و زیرساخت، صرفاً ادعای منتقدان نیست. مدیریت درمان تأمین اجتماعی خوزستان در مرداد امسال این مشکلات را مطرح کرده؛ درحالیکه اردیبهشت نیز از آمادگی برای جذب متخصص خبر داده بود. تکرار کمبودها نشان میدهد اعلام آمادگی و برگزاری نشست، بهتنهایی پاسخ نیاز درمانی شهرستان نیست.

شیخ باید بگوید پس از این نشستها چند متخصص اضافه شده، کدام کمبود تجهیزاتی برطرف شده و دسترسی بیماران چه تغییری کرده است. مردم برای عکس یادگاری مدیران به بیمارستان مراجعه نمیکنند؛ پزشک، تجهیزات و درمان بهموقع میخواهند.
راههای ناایمن و اشتغال مبهم؛ هزینه مدیریت بینتیجه بر دوش مردم
جاده میانبر اهواز–مسجدسلیمان، نمونه دیگری از فرسایش اعتماد عمومی است. پروژهای با سابقه طولانی که همچنان موضوع مطالبه رسانههای محلی است. تیر امسال نیز اجرای قطعات میانی آن به تکمیل مطالعات، اخذ مجوز و تأمین منابع مشروط اعلام شد. تمام تأخیر تاریخی پروژه متوجه فرماندار فعلی نیست، اما او مسئول توضیح درباره نتیجه پیگیریهای دوره خودش است: چه مانعی برداشته، چه اعتباری جذب کرده و چه پیشرفتی حاصل شده است؟

در اشتغال نیز شکاف میان حضور صنایع و مطالبات مردم، محور نقد رسانههای محلی بوده است. پارسوماشخبر پیشتر از بیکاری گسترده، ضعف بومیگزینی و کمتوجهی شرکتها به مسئولیت اجتماعی انتقاد کرده بود. فرمانداری باید آمار اشتغال پایدار، شیوه جذب نیرو و سهم واقعی مردم منطقه از فرصتهای اقتصادی را منتشر کند؛ ارقامی که امکان بررسی داشته باشند.
برای روستاها نیز مطالبه، نتیجه است. پروژه آبرسانی به ۱۲ روستا در شهریور ۱۴۰۲ با وعده اجرای دوازدهماهه معرفی شد. فرمانداری فعلی باید وضعیت تحویل، تأمین آب پایدار و موانع احتمالی آن را روشن کند.
کارنامه فرماندار با رضایت افراد با نفوذ سیاسی و طایفهای اعتبار نمیگیرد. اگر شیخ روایت شهروندان ناراضی را نادرست میداند، پاسخ را با سند بدهد: جدول پروژهها، اعتبارهای وصولشده، تعهدهای اجراشده و مشکلات حلشده. مسجدسلیمان سهم خود از خدمات و توسعه را میخواهد؛ فرمانداری باید نشان دهد قدرت اجراییاش کجا به بهبود زندگی مردم تبدیل شده است.
