بلاتکلیفی نیروهای روزمزد در پتروشیمی تندگویان، منجر به بهرهکشی و سواستفاده از این افراد شده است که با هدف جبران کمبود نیرو از نیمه دهه نود در دستور کار مدیران این پتروشیمی قرار گرفته است.
افزایش سالانه سهم نیروهای روزمزد در کنار کاهش معنادار نیروهای ثابت وضعیتی را رقم زده است تا مدیران این شرکت به هر بهانه فرصت را برای اخراج این نیروها که سهم اصلی فعالیت شرکت را بر دوش میکشند غنیمت بشمارند.
به نحوی که اگرچه در برخی واحدها مانند خدمات و واحد پیو وای و استیپل این نفرات را در چارت سازمانی قرار دادهاند، همچنان نفرات تعمیرات اساسی شرکت روزمزد باقی مانده و قاسمی مدیرعامل پیشین، هیچگونه اقدامی برای ساماندهی نفرات انجام نداده بود.
فشار بر نیروی کار به فرمان مدیریت
رسیدن نفرات چارت تعمیرات اساسی در هر شیفت پتروشیمی تندگویان، به زیر ۳۰ درصد شرایطی رقم زده است که این کاهش نیرو با جایگزینی نفرات روزمزد جبران شده است. نیروهایی که از نظر حقوقی یک سوم نفرات چارت ارکان ثالث دستمزد گرفته و برخلاف آنها فاقد الگوی ۲ روز روزکار، ۲ روز شبکار و ۴ روز استراحت هستند
نیروهای روزمزد بومی در شرایطی باید به این شرایط تن دهند که مدیران تندگویان مدتهاست نیروهای غیربومی را بدون گذران روند قانونی در چارت اصلی قرار میدهند.
نگرانی از احتمال اخراج و تلاش برای حفظ همین موقعیت دشوار شغلی وضعیتی را رقم زده است تا مدیران تندگویان همه حقوق آنها را پایمال کرده و با تهدید اخراج همواره مانع هرگونه اعتراض احتمالی این نیروها شوند.
این شرایط نارضایتی نیروهای بومی و روزمزد را رقم زده که احساس میکنند صدای آنها به گوش هیچکس در چرخه صنعت پتروشیمی و مدیران بالادستی نمیرسد.
