پتروشیمی نوری یکی از شرکت‌های مهم و درآمدزای صنعت پتروشیمی ایران است؛ با این حال، عملکرد غلامرضا جمشیدی، مدیرعامل این شرکت، با ابهام‌هایی درباره شفافیت قراردادها، نحوه فروش محصولات، انتصابات مدیریتی و ارتباط احتمالی برخی پیمانکاران با مدیران همراه شده است. گزارش‌های منتشرشده درباره سوابق مدیریتی او در پتروشیمی هنگام و شازند، در کنار انتقادها از عملکرد کنونی پتروشیمی نوری، ضرورت پاسخ‌گویی مدیریت این شرکت را برجسته‌تر کرده است.
غلامرضا جمشیدی در شرایطی مدیریت پتروشیمی نوری را بر عهده دارد که رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، گزارش‌هایی درباره عملکرد او در واگذاری پروژه‌ها، انعقاد قراردادهای بازرگانی و استخدام نیروها منتشر کرده‌اند.
یکی از مهم‌ترین محورهای این انتقادها، نحوه انعقاد قراردادها در دوره مدیریت پیشین جمشیدی در پتروشیمی هنگام است. فیدوس پیش‌تر در گزارشی نوشته بود که مناقصه‌ای به ارزش نزدیک به ۹ میلیون دلار لغو شده و پس از آن، قرارداد جایگزینی به ارزش حدود ۷.۵ میلیون دلار، بدون برگزاری مناقصه مجدد، منعقد شده است.
براساس این گزارش، در قرارداد اولیه، پرداخت‌ها به‌صورت ریالی و بر مبنای ارز نیمایی پیش‌بینی شده بود، اما در قرارداد جدید، مسئولیت تأمین ارز بر عهده کارفرما قرار گرفت. به ادعای منابع گزارش، این تغییر با وجود کاهش ظاهری مبلغ قرارداد، هزینه واقعی پروژه را افزایش داده است. در همین ارتباط، موضوع تأیید پرداخت سه میلیون یورو پیش‌پرداخت و همچنین ادعای پرداخت رشوه نیز مطرح شده است.
روشن‌شدن دلایل لغو مناقصه، مبنای انتخاب پیمانکار جدید و تغییر تعهدات ارزی، مستلزم بررسی مستقل هیئت‌مدیره و دستگاه‌های نظارتی و انتشار نتایج آن است. همچنین باید مشخص شود سوابق این تصمیم‌ها هنگام انتخاب جمشیدی برای مدیریت پتروشیمی نوری تا چه اندازه ارزیابی شده است.
ابهام در فروش محصولات پتروشیمی
بخش دیگری از انتقادها به سوابق جمشیدی در مدیریت بازرگانی و فروش محصولات پتروشیمی مربوط می‌شود. برخی کانال‌های خبری صنعت نفت گزارش داده‌اند که در دوره فعالیت او، همکاری با تعدادی از مشتریان سابق متوقف شده و فروش محصولات به مجموعه محدودی از شرکت‌ها اختصاص یافته است. شفافیت در انتخاب خریداران محصولات پتروشیمی، به‌ویژه در شرایط تحریم و محدودیت‌های ارزی، اهمیت ویژه‌ای دارد.
در این زمینه، مدیریت پتروشیمی نوری باید مبنای انتخاب مشتریان عمده، سازوکار جلوگیری از تعارض منافع و نحوه دسترسی نهادهای نظارتی به اطلاعات معاملات عمده را تشریح کند. انتشار آمار کلی فروش، به‌تنهایی ابهام‌های مربوط به قیمت‌گذاری، شرایط تسویه‌حساب و نحوه انتخاب طرف‌های تجاری را برطرف نمی‌کند.
انتصابات و نقش احتمالی روابط خانوادگی
انتصابات مدیریتی و استخدام نیروها نیز از دیگر محورهای انتقاد از عملکرد جمشیدی است. برخی رسانه‌ها و کانال‌های تلگرامی گزارش داده‌اند که در دوره مدیریت او در پتروشیمی نوری، افرادی براساس ارتباطات شخصی و همشهری‌بودن جذب شده‌اند.
در گزارش‌های دیگری نیز نام علیرضا جمشیدی، برادر غلامرضا جمشیدی، در ارتباط با انتصابات شرکت‌های پتروشیمی عسلویه مطرح شده است. منابع این گزارش‌ها مدعی‌اند که او با استفاده از حمایت‌های خانوادگی به موقعیت‌هایی در شرکت‌های پتروشیمی دست یافته است.
این گزارش‌ها بر ضرورت انتشار سوابق انتصابات، شرایط احراز سمت‌ها و بررسی تعارض منافع در شرکت‌های مرتبط می‌افزاید. انتصاب مدیران در شرکت‌های بزرگ پتروشیمی باید بر پایه صلاحیت حرفه‌ای و فرایندهای شفاف و قابل نظارت انجام شود.
رشد فروش ریالی و ابهام در سودآوری
عملکرد اقتصادی پتروشیمی نوری نیز با انتقادهایی همراه بوده است. در حالی که گزارش‌های مالی از رشد ۲۲ درصدی ارزش ریالی فروش شرکت در شش‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ حکایت دارند، برخی گزارش‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی از کاهش سود دلاری و افت حجم صادرات سخن گفته‌اند.
در یکی از این گزارش‌ها ادعا شده است که سود شرکت حدود ۲۲ میلیون دلار کاهش یافته و حجم صادرات نیز با افت ۱۰۸ هزار تنی همراه بوده است.
در اقتصادی با نوسان شدید نرخ ارز، افزایش درآمد ریالی به‌تنهایی معیار کافی برای ارزیابی بهبود واقعی عملکرد شرکت نیست. سنجش این عملکرد به بررسی هم‌زمان سودآوری، حجم صادرات و نتایج ارزی فعالیت‌های شرکت نیاز دارد.
مدیریت پتروشیمی نوری باید درباره تغییرات حاشیه سود، هزینه‌های عملیاتی، میزان صادرات و بازده قراردادهای بازرگانی توضیح دهد. اتکا به رشد اسمی فروش، بدون ارائه این شاخص‌ها، تصویری کامل از وضعیت اقتصادی شرکت و نتایج تصمیم‌های مدیریتی آن به دست نمی‌دهد.
