پرونده قضایی علیه خبرنگاران، گزارش‌های مالی جنجالی از شرکت گل‌گهر و سابقه طولانی دخالت نمایندگان در مدیریت صنایع معدنی، بار دیگر نام شهباز حسن‌پور، نماینده پنج دوره‌ای مجلس، را در مرکز پرسش‌هایی درباره مناسبات قدرت و ثروت در جنوب ایران قرار داده است.
در اسفند ۱۴۰۲، کیمیا فتحی‌زاده، خبرنگار سیرجانی به دلیل
انتشار گزارشی درباره منابع مالی ساخت خانه‌ای مجلل در بلوار جمهوری سیرجان، به شش
ماه حبس، جریمه نقدی و دو سال ممنوعیت فعالیت روزنامه‌نگاری محکوم شد حکمی که اجرای
آن برای ۳۰ ماه تعلیق شد.
د گزارشات این خبرنگار بحث منابع مالی
پروژه‌ای افشاء شده بود که با دخالت شهباز حسن‌پور از محل شرکت معدنی گل‌گهر تأمین
شده و خانه در اختیار محسن نیک‌ورز، دادستان سابق سیرجان، قرار گرفته بود.
با این حال، محکومیت خبرنگار نه پاسخ به
پرسش‌ها، بلکه هزینه پرسشگری را آشکار کرد هزینه‌ای که در ساختار سیاسی جمهوری
اسلامی، بارها بر دوش روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی گذاشته شده است.
گل‌گهر؛ هزینه‌های نجومی و جرایم بزرگ‌تر
شرکت گل‌گهر، یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های
معدنی ایران در سال‌های اخیر با گزارش‌های مالی جنجالی روبه‌رو بوده است صورت‌های
مالی سال ۱۴۰۳ نشان می‌دهد: ۲۲۲ میلیارد تومان هزینه سفر و مأموریت و ۱۷۸ میلیارد تومان حق‌الزحمه مشاوره و بیش از ۲۱ میلیارد تومان پاداش هیئت‌مدیره که این ارقام
نسبت به سال قبل رشد چشمگیر داشته‌اند و دیوان محاسبات در شهریور ۱۴۰۴ بررسی آنها را آغاز کرد. در آبان همان سال، ایندیپندنت
فارسی به نقل از یک وکیل سیرجانی نوشت: بررسی وقوع اختلاس حداقل ۲۰ هزار میلیارد تومانی در گل‌گهر کلید خورده و گفت
«چند نماینده سابق و فعلی مجلس» در این پرونده نقش داشته‌اند.
اما ابراهیم حمیدی، رئیس پرحاشیه وقت دادگستری کرمان، این موارد را تکذیب کرد و هیچیک از گزارش‌ها نام حسن‌پور را به عنوان متهم حتی فرعی مشخص نکردند که بعدها امتیازات ویژه‌ای این مقام قضایی از بابت این خوش خدمتی در استخدام فرزندانش در صنایع می‌گیرد.
در تیر ۱۴۰۵ نیز شکایت گل‌گهر علیه سایت تابناک به دلیل
انتشار گزارش‌هایی از مفاسد مالی با دخالت نمایندگان، با قرار منع تعقیب روبه‌رو
شد؛ تصمیمی که نشان می‌دهد بسیاری از این گزارشات صحت دارند.
مسیر قدرت؛ از شهرداری تا پنج دوره مجلس
شهباز حسن‌پور از سال ۱۳۸۷ چهار دوره نماینده سیرجان و بردسیر بود و در انتخابات اسفند ۱۴۰۲ حوزه انتخابیه خود را تغییر داد و با ۷۴٬۲۱۹ رأی از کرمان و راور به مجلس دوازدهم راه یافت او سابقه شهرداری سیرجان و مسئولیت‌های اجرایی در استان کرمان را نیز در کارنامه دارد.
در مجلس، حسن‌پور تقریباً همیشه در کمیسیون‌های اقتصادی و بودجه‌ای حضور داشته است: کمیسیون برنامه و بودجه در سه دوره و نایب‌رئیس کمیسیون اقتصادی در مجلس یازدهم و عضو کمیسیون صنایع و معادن در مجلس دوازدهم که این جایگاه‌ها، او را به یکی از چهره‌های کلیدی اقتصاد سیاسی در جنوب ایران تبدیل کرده‌اند؛ جاییکه صنایع معدنی، فولادی و انرژی نقش تعیین‌کننده دارند.
در گفت‌وگویی با رسانه تخصصی «اخبار فولاد» درباره تغییر مدیرعامل شرکت گهرزمین، حسن‌پور تأیید کرد که شرکت‌ها و افراد متعددی با او برای انتصابات مدیریتی با او مشورت می‌کنند.
در کانال اطلاع‌رسانی دفتر او نیز درخواست‌هایی
از مدیران گل‌گهر، گهرزمین و دو شرکت فولادی برای کمک به تجهیز استودیوی شبکه
اقتصاد در سیرجان ثبت شده است؛ مکاتباتی که ارتباط کاری با صنایع را نشان می‌دهد
اما چرا در شبکه‌های اجتماعی، لقب «شهباز دو دانگی» بارها تکرار شده است؛ لقبی که
مردم محلی برای اشاره به نفوذ اقتصادی وی و سهم دو دانگ از شش دانگ در پروژه‌ها به
کار می‌برند.
شکایت از منتقدان و مواضع سیاسی
ایران‌وایر در شهریور ۱۳۹۴ گزارش داد که حسن‌پور از ۱۴ فعال سیاسی و مدنی منتقد خود شکایت کرده است. در آبان ۱۳۹۸، زمانی که اعتراضات به گرانی بنزین در سیرجان به خشونت کشیده شد، او اعتراضات را «غائله» توصیف کرد. در مهر ۱۴۰۱ نیز درباره اعتراضات پس از جان باختن مهسا امینی از تعبیر «اغتشاشات» استفاده کرد. این مواضع، همراهی او با روایت رسمی حکومت را نشان می‌دهد.
پرسش نهایی این پرونده تنها این نیست که
حسن‌پور یا مدیران گل‌گهر مرتکب تخلف شده‌اند یا نه؛ مسئله این است که آیا سازوکارهای نظارتی
جمهوری اسلامی امکان بررسی مستقل حسابرسی و انتشار نتایج آنرا بدون فشار بر
منتقدان فراهم می‌کند یا خیر.
