در میان انبوهی از گزارشهای تازه منتشرشده، چالشهای جدیدی در روند اجرای پروژههای حفاری میدان دارخوین سربرآورده است. این چالشها نه تنها به دلیل هزینههای سرسامآور بلکه به دلیل ناکارآمدی در نتایج عملیاتی، توجهها را به خود جلب کرده است. بیش از ۱۱۰ میلیون دلار برای این پروژهها هزینه شده و همچنان ابهامات زیادی پیرامون نحوه هزینهکرد و نتایج حاصل وجود دارد.
هزینههای میلیاردی و نتایج ناکام
بر اساس اطلاعات موجود، عملیات حفاری در چاههای شماره ۷ و ۸ دارخوین طی ۱۱ ماه گذشته ادامه داشته است. تنها دیلیریت دکلهای مستقر در این دو چاه بالغ بر ۳۶.۵ میلیون دلار ارزیابی شده است. علاوه بر این، بیش از ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار لیتر گازوئیل با ارزشی نزدیک به ۸۸ میلیارد تومان در این پروژهها مصرف شده است. با این حال، برخی از منتقدان معتقدند که چاهها همچنان با مشکلات عملیاتی مواجهاند و اقداماتی مانند آزادسازی رشته حفاری و سیمانکاری به نتایج مطلوب منجر نشده است.
سایه اتهامات بر مدیریت فنی
در این میان، نام سعید مجدم، مدیر امور فنی شرکت نفت و گاز اروندان، بهطور ویژه مطرح شده است. برخی منابع داخلی از او بهعنوان «دلال مواد شیمیایی و افزایههای گل و سیمان» یاد میکنند. به باور منتقدان، مجدم به دلیل تصمیمگیریهای فنی و عملیاتی باید درباره هزینههای انجامشده و نتایج حاصله پاسخگو باشد. پیشتر نیز گزارشهایی درباره تخلف در مناقصات خرید کالاهای حفاری به ارزش ۲۵۰ میلیون دلار با محوریت او منتشر شده بود.
حلقهای از ابهامات و نیاز به شفافیت
استفاده از گل روغنی و تأثیر این تصمیم بر پیشرفت عملیات، موضوع دیگری است که نیازمند توضیح است. برخی بر این باورند که توقف پروژههای توسعهای و جابهجایی منابع مالی، ابهامات را افزایش داده است. منتقدان از مدیرعامل و مدیر امور فنی شرکت خواستهاند تا گزارشی جامع از هزینهها، نتایج و مستندات فنی ارائه دهند. منابع مطلع نیز از نقش کلیدی افرادی چون حمید دریس، رضا عباسی و عبدالله رفیع در تخلفات مستمر این شرکت خبر میدهند.
در حالی که اسنادی از فساد در این پروندهها منتشر شده، عدم واکنش مؤثر نهادهای نظارتی به این مسائل، پرسشهای بسیاری را برانگیخته است. آیا این حلقه فساد همچنان بهکار خود ادامه خواهد داد؟
