با گذشت چهار ماه از انتصاب امیر اکبری به عنوان مدیرعامل پتروشیمی جم، شواهدی از شیوه مدیریت و انتصابات در این مجموعه به چشمی میخورد که به شدت نگرانکننده است. این تغییرات نه تنها ساختار مدیریتی را در این شرکت به سمت بسته و غیرشفاف سوق داده، بلکه هزینههای غیرمنطقی را نیز به همراه داشته است.
انتصابهای فامیلی و افزایش هزینهها
امیر اکبری به بهکارگیری بستگان و نزدیکان خود در سمتهای مدیریتی پرداخته و این موضوع به طور مستقیم بر روی هزینهها تأثیر گذاشته است. یکی از این انتصابات مربوط به امید پارسایی فرد است که به ریاست خدمات و پشتیبانی منصوب شده و به نظر میرسد تمرکز تصمیمگیریها به دست او افتاده است.
تغییرات پرهزینهای که در مدیریت درمانگاه شرکت ایجاد شده، گواهی بر این ادعاست. به جای قرارداد پیمانکاری ۳۰ میلیارد تومانی، اکنون هزینهها به حدود ۱۴۰ میلیارد تومان رسیده است، که این مساله واکنشهای منفی کارکنان را به همراه داشته است.
شرکتهای وابسته و نارضایتی کارکنان
علاوه بر این، شواهدی از تأسیس چند شرکت وابسته به بستگان مدیران منتشر شده که پروژهها با مبالغ بالاتر به این شرکتها واگذار میشود. این وضعیت نه تنها به افزایش هزینهها منجر شده، بلکه تأخیر در پرداخت حقوق و مزایا و همچنین افزایش اعتراضات کارکنان را نیز به دنبال داشته است.
در این شرایط، سوالات بسیاری درباره آینده پتروشیمی جم و مدیریت آن مطرح میشود. آیا این شیوه مدیریت پایانی بر اعتبار این شرکت خواهد بود؟
جزئیات بیشتر و فایل ویدئویی در کانال فیدوس موجود است.
