دو ماه از تنفیذ مشروط قرارداد آزادگان میگذرد و هنوز شرط تأمین ۸۰۰ میلیون دلار آورده اولیه در هالهای از ابهام است. در این میان، انتصاب محمود امیننژاد در رأس مدیریت این پروژه بزرگ نفتی، با سابقهای چالشبرانگیز در پالایشگاه گاز بیدبلند، موجی از نگرانیها را درباره آینده این پروژه راهبردی برانگیخته است.
مدیریت مناقشهبرانگیز؛ کابوس تکراری
امیننژاد که در دوران مدیریت خود در بیدبلند با ابهامات فراوانی در زمینههای مالی و قراردادی مواجه بود، اکنون در آزادگان نیز با چالشی مشابه روبهروست. بلاتکلیفی موجود در تأمین منابع مالی اولیه و عدم شفافیت در روند پیشرفت پروژه، سایهای از تردید را بر سر این میدان نفتی گسترده کرده است. تجربههای گذشته نشان دادهاند که چنین وضعیتهایی میتواند به افزایش مشکلات پیمانکاری و جابهجایی منابع منجر شود.
سازوکارهای فرصتسوزی؛ یک زنگ خطر
در حالی که روایتهای رسمی از عدم توقف پروژه سخن میگویند، گزارشهای میدانی تصویر دیگری را به نمایش میگذارند؛ پروژهای که به نظر میرسد در تعلیق و بیتکلیفی قرار گرفته است. سپردن مدیریت چنین پروژهای به فردی با سابقهای پرحاشیه، بیش از آنکه یک تصمیم اداری باشد، نشانهای از تداوم سازوکارهای فرصتسوزی در حوزه انرژی ایران است. این روند میتواند به تعمیق فساد و اتلاف سرمایه ملی منجر شود و زمان طلایی توسعه این میدان استراتژیک را به هدر دهد.
