انتصاب محمدرضا فرزین به ریاست هیئتمدیره شرکت ملی صنایع مس ایران، در حالی انجام شده که عملکرد سهساله او در بانک مرکزی همچنان محل نقد و بررسی کارشناسان اقتصادی است. این سوال مطرح است که سمیعینژاد، رئیس ایمیدرو، بر اساس چه شاخصهای مدیریتی و عملکردی، رئیس سابق بانک مرکزی را برای هدایت هیئتمدیره بزرگترین شرکت صنعتی بورس انتخاب کرده است.
کارنامه فرزین در بانک مرکزی
فرزین از دیماه ۱۴۰۱ تا دیماه ۱۴۰۴ ریاست بانک مرکزی را برعهده داشت؛ نهادی که مأموریت اصلی آن حفظ ارزش پول ملی، کنترل تورم و ایجاد ثبات در بازار پول و ارز است. با این حال، در همین دوره نرخ ارز رشد قابل توجهی را تجربه کرد، نظام چندنرخی ارز همچنان پابرجا ماند، ارزش پول ملی کاهش یافت و انتقادها نسبت به گسترش رانتهای ناشی از سیاستهای ارزی افزایش پیدا کرد.
انتقال به شرکت ملی صنایع مس ایران
اکنون تنها چند ماه پس از پایان این مسئولیت، فرزین به ریاست هیئتمدیره شرکت ملی صنایع مس ایران رسیده است؛ شرکتی با ارزش بازاری بیش از دو هزار هزار میلیارد تومان و درآمد سالانه بیش از ۳۰۰ هزار میلیارد تومان که از مهمترین بنگاههای اقتصادی و بورسی کشور به شمار میرود.
انتقادها و پرسشهای مطرح شده
منتقدان معتقدند کارنامه فرزین تنها به افزایش بیرویه قیمت ارز محدود نمیشود، بلکه با افزایش پروندههای فساد در شبکه بانکی، استمرار مشکلات ساختاری نظام بانکی و انتقادها نسبت به انتصابات رانتی و سیاسی در برخی بخشهای اقتصادی نیز گره خورده است. از همین رو، انتخاب او برای ریاست هیئتمدیره یکی از مهمترین شرکتهای معدنی کشور، پرسشهایی را درباره معیارهای انتصاب مدیران ارشد و میزان توجه به سوابق عملکردی آنان ایجاد کرده است.
بحث شایستهسالاری در انتصابات
این انتصاب در شرایطی انجام شده که بسیاری از کارشناسان انتظار داشتند مدیریت شرکتی با چنین جایگاه راهبردی به فردی با سابقه تخصصی در حوزه معدن، صنایع فلزی و مدیریت بنگاههای بزرگ صنعتی سپرده شود؛ موضوعی که بار دیگر بحث شایستهسالاری در انتصابات اقتصادی را به صدر توجه افکار عمومی بازگردانده است.
