در حالی که مجموعهای از پروژههای پتروشیمی اروند همچنان ناتمام و بدون تعیین تکلیف باقی ماندهاند، اصرار مدیریت این مجموعه بر تعریف پروژههای جدید با مبالغ هنگفت ارزی و ریالی محل ابهام است. پروژه اروند دوم یا پی وی سی ۲ یکی از این نمونههاست که طی قراردادی ۵۰۰ میلیون یورویی با شرکت جندی شاهپور از زمان ابلاغ و شروع کار در فروردین ۱۴۰۳، طبق قرارداد بنا بود در مدت ۳۶ ماه اجرا و راهاندازی شود.
پیشرفت صفر درصدی و زیان مالی
مطابق اسناد، تاکنون ۳۷۰ میلیارد تومان به پیمانکار پرداخت شده اما پیشرفت پروژه همچنان صفر درصد است. نکته مهم، محاسبه سود پول پرداختی به پیمانکار با نرخ صندوقهای درآمد ثابت خلیج فارس است که ماهانه ۹/۲۵ میلیارد تومان برآورد میشود. این محاسبات نشان میدهد که این طرح تاکنون ضرری ۲۵۹ میلیارد تومانی به اروند و سهامداران آن وارد کرده است. با وجود عدم پیشرفت پروژه، شرایط عجیب عقد قرارداد به گونهای است که به نظر میرسد پیمانکار آماده شکایت و دریافت جریمه شده است.
پروژههای ناتمام و اصرار بر طرحهای جدید
منتقدان یادآور میشوند که پرداخت بینتیجه چنین مبالغی در وضعیتی است که طرحهایی مانند طرح دور برگردان، که قرار بود به تردد مردم شادگان کمک کند و میتواند بخش مهمی از تصادفات و صدمات جانی را کاهش دهد، پس از چهار سال بدون توضیح مشخص رها شده است. منابع آگاه در اروند گفتهاند که از زمان انتصاب یداله مصدقی فرد به عنوان مدیرعامل جدید پتروشیمی اروند، به جای تعیین تکلیف پروژههای ناتمام قبلی، او اصرار به طرحهای جدید دارد. دلیل این امر را باید در نفعی دانست که از محل تعیین پیمانکاران و دریافت احتمالی سهم از قراردادهای واگذار شده دنبال میکند.
