اطلاعات رسیده به فیدوسنیوز از افزایش آزار برخی زندانیان در بندهای مختلف این زندان به شکل جابجایی بی مورد زندانیان و دخالت در امور مرتبط با مددکاری زندان و مسائلی که همواره در شبکه داخلی خود زندانیان صورت میگرفت خبر میدهد. دخالت برخی مدیران بخش بازرسی در انتقال زندانیان و امور مددکاری میتواند تصمیمهای مربوط به زندگی داخل بند را از مسیر معمول خارج کند.
پرسش منابع آگاه این است در زندان بزرگ
تهران چه کسی درباره جابهجایی زندانیان تصمیم میگیرد و این تصمیم بر چه مبنایی
گرفته میشود؟ اطلاعات رسیده به فیدوسنیوز، نام رضا محسنی، از مدیران بخش بازرسی
این زندان، را در ارتباط با مداخله در انتقال زندانیان و امور مربوط به همبندی
مطرح میکند.
مسئله، فراتر از یک جابهجایی اداری
است: انتقال یا بازگرداندن افراد میان سالنها، اگر بدون رسیدگی به شکایتها و نظر
بخشهای مسئول انجام شود، میتواند به ابزاری برای فشار بر زندانیان تبدیل شود.
جابجایی زندانیان بدون دلایل روشن
در یکی از موارد مطرحشده، تصمیم به
کنار گذاشتن فردی از مسئولیت همبندی و انتقال او به سالن دیگر، پس از مدتی تغییر
کرده و همان فرد به محل پیشین بازگردانده شده است. اطلاعات رسیده میگوید پیش از
بازگشت، گزارشهایی درباره رفتار او در سامانه زندان ثبت شده بود؛ گزارشهایی که
به ایجاد اختلاف و دخالت در امور دیگر زندانیان مربوط میشد.
در این روند، رضا محسنی به نقش داشتن در
تصمیم نهایی متهم شده است. اگر تصمیم درباره محل نگهداری یا مسئولیت یک زندانی با
دخالت مدیری از بخش بازرسی تغییر کرده باشد، باید روشن شود مبنای این مداخله چه
بوده و نظر بخش مددکاری و مسئولان سالن چه جایگاهی داشته است. بازرسی باید امکان
بررسی شکایت و نظارت بر عملکرد بخشها را فراهم کند؛ ابهام زمانی شکل میگیرد که
خودِ این بخش در تصمیمهای اجرایی مربوط به روابط داخل بند اثر بگذارد، بیآنکه
مسیر تصمیمگیری روشن باشد.
اهمیت این موضوع در شرایط زندگی
زندانیان است. همبندیها در بسیاری از امور روزمره، از رسیدگی به نیازهای اولیه
تا کمک به افراد بیمار، با یکدیگر در ارتباطاند. تعیین مسئولیت برای یک زندانی یا
جابهجایی او بدون بررسی وضعیت سالن، فقط جای یک نفر را عوض نمیکند؛ ممکن است بر
امنیت روانی و امکان پیگیری شکایت دیگران نیز اثر بگذارد. به همین دلیل، ادعای
دخالت بازرسی در این حوزه باید از منظر پیامد آن برای همه افراد یک بند بررسی شود.
بازرسی یا اهرم فشار زندانی بر زندانی
مسئولان زندان تهران بزرگ باید حدود
اختیار بخش بازرسی در انتقال زندانیان و مداخله در امور همبندی و مددکاری را روشن
کنند. همچنین لازم است مشخص شود تصمیمهای مورد اختلاف چگونه ثبت، بازبینی و به
بخشهای مرتبط ابلاغ میشوند و زندانیانی که از پیامد آنها آسیب میبینند، از چه
مسیری میتوانند بدون نگرانی شکایت کنند.
ماجرا زمانی معنا مییابد که پس از
انتشار گزارشهای متعدد ز بدرفتاری با زندانیان و بویژه زندانیان بخشهای امنیتی و
سیاسی اینبار موضوع به مشکلات زندانیان جرائم دیگری رسیده است که حتی شامل متهمان
جرائم مالی نیز شده است و این گروه نیز از بی عدالتی گسترده در نحوه اداره امور
این زندان خبر داده و یادآور میشوند بدیهی ترین حقوق زندانیان نیز در این شیوه
رانتی و اعمال نفوذ مدیرانی حتی رده پایینی در زندان خبر میدهند.
مشکلات مربوط به بهداشت درمان، کمبود
غذا و دارو و افزایش حشرات و جانوران منتقل کننده بیماری در این زندان به خوبی
تصویری روشن از فاجعه وضعیت انسانی در ندامتگاه مرکزی تهران بزرگ را برجسته میسازد.
موضوع نگهداری افراد در محیطهای غیر
استاندارد یا بدرفتاری سیستماتیک با زندانیان مسئلهای قدیمی در بازداشتگاهها و
زندانهای جمهوری اسلامی است که بطور روشن نشان از نقض مکرر حقوق افراد محبوس بدل
شده است با وجود انتشار موارد مکرر نقض حقوق انسانی زندانیان هیچ اقدام موثری از
سوی سایزمان زندانها و قوه قضاییه صورت نگرفته است.
