راشدی، مختار و طهری؛ مثلث هدایت شبکه قاچاق سوخت و فساد در واگذاری خانه‌های سازمانی آبادان

اطلاعات تازه فیدوس درباره مناسبات مدیریتی پالایشگاه آبادان است که مجموعه‌ای از اتهام‌ها درباره انحراف سوخت، واگذاری پیمان‌ها به افراد نزدیک، هزینه‌سازی در تعمیرات منازل سازمانی و پرداخت امتیاز برای حفظ موقعیت مدیران را مطرح می‌کند.

 منابع مطلع گفته‌اند راشدی، مدیرعامل پالایشگاه، محمد طهری، از اعضای هیئت‌مدیره، برخی مسئولان پخش آبادان و جلیل مختار هدایت این شبکه را با همکاری یکدیگر برعهده گرفته‌اند.

 بر اساس اطلاعات دریافتی، افراد یادشده  با همکاری احمدزاده، صاحب جایگاه سوخت لنج‌ها در چوئبده و حامی مالی انتخاباتی مختار شبکه‌ای برای انتقال سوخت خارج از مسیر قانونی ایجاد کرده‌اند. طبق اسناد جایگاه‌های کنار اروند، با عنوان تأمین سوخت شناورها فعالیت می‌کنند، اما بخشی از سوخت تخصیصی آن‌ها به مسیر قاچاق منتقل می‌شود. میزان سوخت، دوره فعالیت و سهم احتمالی هر فرد در این سازوکار می‌تواند سطح فساد و شیوه توزیع سهم در این پرونده بین شرکای دخیل در تخلف را مشخص کند.

جایگاه‌های ساحلی؛ امتداد پرونده پیشین

فیدوس پیش‌تر در گزارشی به تاریخ ۱۹ آذر ۱۴۰۴، موضوع جایگاه‌های سوخت ساحلی آبادان با پوشش قاچاق سازمان یافته و نقش حمایت‌های سیاسی در فعالیت آن‌ها را افشا کرده بود. در آن گزارش، با اشاره به مکاتبات اداری، از احداث دست‌کم چهار جایگاه بدون مجوز در محدوده ساحلی و نقش منتسب به محمد بنی‌سعید و احمدزاده سخن رفته بود. انتشار آن گزارش، به‌خودی‌خود تأیید مستقلی برای اتهام‌های تازه علیه مدیران پالایشگاه محسوب نمی‌شود.

 اطلاعات جدید، ارتباط احتمالی میان تأمین سوخت، نفوذ سیاسی و مدیریت پالایشگاه را مطرح می‌کند. بررسی این ارتباط مستلزم تطبیق سهمیه جایگاه‌ها با تعداد شناورها، اسناد تحویل، ظرفیت مخازن و مصرف واقعی است.

پیمان‌های سفارشی و هزینه‌سازی برای منازل

بخش دیگری از اطلاعات دریافتی، به تعریف پروژه‌های فاقد ضرورت، صدور فاکتورهای غیرواقعی و واگذاری پیمان‌ها به افراد نزدیک و حامیان مدیران مربوط است. طبق اطلاعات به دست آمده، تعمیرات منازل سازمانی یکی از مسیرهای تحمیل هزینه‌های میلیاردی به شرکت بوده؛ هزینه‌هایی که ضرورت، میزان اجرای واقعی و تناسب آن‌ها با مبالغ پرداختی محل اعتراض است.

در همین ارتباط، از برادر موسوی سندرونی، از مدیران پالایشگاه و دارای سابقه مدیرعاملی باشگاه ورزشی نفت آبادان معرفی شده، و یکی از بستگان مختار به‌عنوان افراد دخیل در مسئولیت تعمیرات و پروژه‌های منازل نام برده می‌شود. استفاده از این مسئولیت‌ها برای تأیید صورت‌وضعیت‌ها و فاکتورهایی است که با کار انجام‌شده تطابق ندارند نشان از سازمان یافته بودن این شیوه فساد ادامه دار است.

 هم‌زمان، اعلام شده رسیدگی به بخشی از خانه‌ها عمداً متوقف می‌شود تا فرسودگی و افزایش هزینه نگهداری، مبنای درخواست مجوز واگذاری از وزارت نفت قرار گیرد. در مقابل، بنا بر همین اطلاعات، برای برخی وابستگان، خانه‌های بزرگ اختصاص می‌یابد و بازسازی‌های پرهزینه انجام می‌شود. بررسی این دو روند باید روشن کند معیار تخصیص بودجه تعمیرات چه بوده و کدام منازل، با چه مصوبه‌ای، در مسیر واگذاری قرار گرفته‌اند.

رشوه‌های نجومی به صورت دریافت سکه و انتقال تتر

اطلاعات دریافتی همچنین از دریافت سکه این مدیران پالایشگاهی از طریق واسطه‌ها در برابر تخصیص خانه سازمانی خبر می‌دهند. موضوع دیگری که باید به شکل ویژه مورد بررسی نهادهای امنیتی قرار بگیرد، واگذاری خانه به افراد مرتبط با نهادهای امنیتی و قضایی، با هدف جلوگیری از پیگیری تخلفات، مطرح شده است.

پرداخت‌هایی با تتر برای فردی با نام خانوادگی عظیمی‌فر، در مقابل حمایت از ادامه مدیریت راشدی و طهری نشان می‌دهد فردین راشدی و اعضای هیات مدیره تلاش جدی برای حفظ سمت‌های مدیریتی  انجام می‌دهند تا منافع شخصی کلان آن از فساد حاکم بر پالایشگاه ادامه یابد.

  این اسناد و طالاعات بار دیگر اثبات این وقاعیت است چگونه حاکم شدن حلقه مدیریت‌های فاسد طی دهه‌ها پالایشگاه آبادان را از مجموعه‌ای باارزش در صنعت انرژی ایران به ساختاری فرسوده و دارای کاهش مشهود سود بدل ساخته است. به نحوی که سود شش‌ماهه پالایشگاه آبادان معادل یک‌پانزدهم پالایشگاه اصفهان شده است.

 مدیرانی که گردش آنها در سمت‌های مختلف نفعی برای کارگران زحمتکش این پالایشگاه نداشته است و تنها جیب شبکه مدیران فاسد را طی چند دهه پر کرده است.