در بوشهر، ثروت میلیاردی نفت و پتروشیمی در کنار محرومیت مردم و پروژه‌های نیمه‌تمام قرار گرفته است. ارسلان زارع، استاندار بوشهر با وجود مسئولیت در پیگیری توسعه استان، هنوز پاسخ روشنی درباره سرنوشت منابع پتروشیمی‌ها، تعهدات اجرا نشده صنایع و طرح‌های بلاتکلیف ارائه نکرده است. این وضعیت، عملکرد استانداری و میزان نفوذ شرکت‌های پتروشیمی این وضعیت، عملکرد استانداری بوشهر را به نمادی از شکاف میان ثروت عظیم پتروشیمی‌ها و محرومیت مردم تبدیل کرده و مسئولیت ارسلان زارع در قبال پروژه‌های بلاتکلیف و منابع مالی غیرشفاف را برجسته ساخته است.
در دی‌ماه ۱۴۰۴، خبرگزاری تسنیم در گزارشی با عنوان «صنایع
انرژی، تنظیم‌گر توسعه در بوشهر» هشدار داد که شرکت‌های بزرگ نفت و گاز در حال ایفای
نقشی فراتر از حوزه اقتصادی‌اند. این گزارش نشان می‌داد که ۸۰۰ میلیارد تومان از منابع مسئولیت اجتماعی
پتروشیمی‌ها به جنوب استان اختصاص یافته؛ بدون آنکه سازوکار شفاف و قابل ارزیابی
برای نحوه توزیع این اعتبارات وجود داشته باشد.
پتروشیمی‌ها در ثروت غرق‌اند و مردم بوشهر در محرومیت؛ ارسلان زارع باید پاسخ دهد منابع صنایع کجا هزینه شده و چرا توسعه استان همچنان عقب مانده است. در شهریور امسال، ارسلان زارع خواستار تأمین ۵۰۰ میلیارد تومان برای تکمیل فاضلاب شهری و ۳۰۰ میلیارد تومان برای قطعه دالکی «کنارتخته بزرگراه بوشهر - شیراز شد. در سایه ثروت میلیاردی پتروشیمی‌ها، پروژه‌های حیاتی بوشهر همچنان گرفتار بی‌پولی‌اند.
در بوشهر نفت‌خیز،
تمرکز بودجه در تهران و ابهام در هزینه‌کرد و دلالی شخصی استاندار برای منافع شخصی
از منابع پتروشیمی‌ها، توسعه استان را به حاشیه رانده و ناکارآمدی ساختار حکمرانی
جمهوری اسلامی در توزیع عادلانه ثروت را آشکار کرده است..
توقف پروژه‌های جدید؛ سیاست بودجه‌ای یا رکود عمرانی؟
در ۳۰ فروردین ۱۴۰۵، زارع در شورای برنامه‌ریزی استانی اعلام کرد که هیچ پروژه جدیدی آغاز نشود و اعتبارات صرف تکمیل طرح‌های نیمه‌تمام گردد. این سیاست، در ظاهر منطقی است اما بدون انتشار داده‌های دقیق درباره تعداد پروژه‌های تکمیل شده، میزان اعتبارات پرداختی و تغییر زمان‌بندی اجرای طرح‌ها، نمی‌توان ارزیابی کرد که این تصمیم به تسریع توسعه منجر شود بلکه رکود عمرانی را تشدید می‌کند.
هم‌زمان، گزارش‌های
اخیر از بلاتکلیفی ۱۵ تا ۲۰ ساله برخی پروژه‌های انبوه‌سازی در شهر
بوشهر حکایت دارند. مهرزاد آسایش، عضو شورای شهر، هشدار داده که ده‌ها خانواده
هنوز واحدهای خود را تحویل نگرفته‌اند. دولت می‌توانست با تغییر کاربری رایگان
طبقه همکف به تجاری و واگذاری آن به پیمانکار، راه تحویل رایگان واحدها به مردم را
باز کند؛ اما این کار را برای حلقه امنیتی و سیاسی نزدیک خود انجام میدهد مضافاً
چرا استانداری از ثروت پتروشیمی‌ها و منابع مسئولیت اجتماعی صنایع، حتی برای تأمین
مسکن مردم و بهسازی زیرساخت‌های شهری حاضر نیست بهره بگیرد؟
مسئولیت اجتماعی صنایع؛ وعده‌ای که محقق نشد
استاندار بوشهر به ناکامی صنایع در پاسخگویی به نیازهای مردم اعتراف می‌کند؛ اما آیا منابع پتروشیمی‌ها صرف رفع محرومیت می‌شود یا امتیازدهی به پیمانکاران و نیروهای نزدیک به قدرت؟ سکوت دستگاه‌های نظارتی در برابر جرایم مالی استانداری و پتروشیمی‌ها پرسش‌برانگیز است؛ سازمان بازرسی و دیوان محاسبات چرا درباره سرنوشت منابع و تعارض منافع و استخدام‌های سفارشی، شفاف‌سازی نمی‌کنند؟
تمرکز صنایع بزرگ
بدون سرمایه‌گذاری متناسب در خدمات عمومی، پیامدهای مشخصی دارد مثل تعمیق شکاف
طبقاتی و منطقه‌ای، عقب‌ماندگی زیرساخت‌های شهری، مهاجرت نیروی کار و مشروعیت‌زدایی
از عملکرد دستگاه‌های اجرایی عملکرد ارسلان زارع زیر سؤال است؛ امتیازگیری شخصی از
صنایع انرژی به سود چه کسانی تمام شده که سهم مردم بوشهر، فرصت‌های سوخته و پروژه‌های
عمرانی بی‌پول است؟
در استانی که میلیاردها تومان ثروت تولید می‌شود، ابهام در تخصیص منابع و بلاتکلیفی پروژه‌ها همچنان پابرجاست؛ ارسلان زارع به عنوان استاندار باید پاسخ دهد چرا مردم بوشهر از این ثروت سهمی متناسب نمی‌برند.
تا زمانیکه
استانداری درباره سرنوشت منابع پتروشیمی‌ها، هزینه‌کرد پروژه‌ها و شائبه جدی اعمال
نفوذ برای منافع شخصی و استخدام‌های سفارشی، شفاف‌سازی نکند، این پرسش پابرجاست:
ثروت بوشهر نصیب چه کسانی می‌شود و چرا سهم مردم همچنان محرومیت است؟
