رئیس کمیسیون مالیات، کار و تأمین اجتماعی اتاق بازرگانی ایران اظهار داشت که در شرایط کنونی، امکان برنامهریزی بلندمدت یا حتی میانمدت وجود ندارد. او بیان کرد که افق برنامهریزی کوتاهمدت به دو تا سه ماه کاهش یافته است و هدف اصلی در این مدت، حفظ بقا و سرپا نگهداشتن بنگاهها است. او این فرایند را «دوره تابآوری» مینامد، به این معنا که باید بررسی کنیم تا چه حد میتوانیم با استفاده حداکثری از منابع موجود، خود را حفظ کنیم تا از این دوره عبور کنیم.
کوتاه شدن افق تصمیمگیری
به گزارش اقتصادنیوز، جنگ و تداوم نااطمینانی باعث شده است که افق تصمیمگیری بنگاههای اقتصادی به شکل بیسابقهای کوتاه شود. بسیاری از فعالان بخش خصوصی دیگر از برنامهریزیهای یکساله یا حتی ششماهه سخن نمیگویند و تمرکز خود را بر بقا در چند ماه آینده گذاشتهاند. محدودیت در تأمین مواد اولیه، اختلال در تجارت خارجی، کوچک شدن بازار مصرف، افزایش هزینههای تولید و نبود چشمانداز روشن از آینده، فشارهای زیادی را بر دوش تولیدکنندگان گذاشته است. این مسائل سرمایهگذاری، اشتغال و فعالیت بنگاههای کوچک و متوسط را با تهدیدهای جدی مواجه کرده است.
یک اقتصاددان نیز اظهار داشت که میزان سرمایهگذاری به اندازهای نیست که بتواند مستهلک شدن دستگاهها و ماشینآلات را جبران کند. به همین دلیل، موجودی سرمایه در اقتصاد کاهش یافته و مردم برای حفظ ارزش واقعی داراییهای خود از داراییهای ریالی فرار میکنند.
چالشهای پیشروی بخش خصوصی
در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است که بخش خصوصی تا چه زمانی توان تحمل این وضعیت را دارد و سیاستگذار برای جلوگیری از تعمیق رکود چه برنامهای در اختیار دارد؟ محمود تولایی، رئیس کمیسیون مالیات، کار و تأمین اجتماعی اتاق بازرگانی ایران، در گفتوگویی با اقتصادنیوز به تشریح آثار اقتصاد جنگی بر فضای کسبوکار پرداخت. او از کاهش افق برنامهریزی بنگاهها به دو تا سه ماه، دشواری تأمین مواد اولیه، افت بازارهای داخلی و خارجی و نبود حمایت مؤثر از بخش خصوصی سخن گفت.
