در حالی که تنها مدت کوتاهی از انتصاب حسین موسیزاده به مدیرعاملی شرکت پتروشیمی رازی میگذرد، گزارشهای دریافتی از کارکنان این مجموعه حاکی از افزایش نارضایتی نسبت به برخی تصمیمات مدیریتی، تغییر در نظام شیفتهای کاری و کاهش پرداختهای رفاهی و انگیزشی است. این موضوع به گفته منابع آگاه، فضای کاری این شرکت را طی هفتههای اخیر با تنش و اعتراض همراه کرده است.
بررسی اطلاعات دریافتی نشان میدهد بخش مهمی از انتقادهای کارکنان به تصمیماتی مربوط میشود که پس از آغاز مدیریت جدید در حوزه پرداخت مزایا، نظام حضور و غیاب و نحوه اداره نیروی انسانی اتخاذ شده است. تصمیماتی که برخی کارکنان معتقدند برخلاف رویه معمول در بسیاری از شرکتهای پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بوده است.
قطع یا کاهش برخی پرداختهای رفاهی
به گفته منابع مطلع، از زمان آغاز به کار مدیرعامل جدید، بخشی از پرداختهای مناسبتی که در سالهای گذشته به کارکنان تعلق میگرفت، متوقف شده یا با تأخیر مواجه شده است. کارکنان همچنین از حذف یا کاهش برخی مزایای مرتبط با تولید و نوبتکاری گلایه دارند و معتقدند این موضوع بر انگیزه نیروی انسانی اثر گذاشته است.
این منابع میگویند در ماههای اخیر، علاوه بر کاهش برخی مزایا، حق شیفت نیز در دورههایی که کارکنان به صورت نوبتی در محل کار حاضر میشدند، به طور کامل پرداخت نشده است. مسئلهای که از نگاه آنان با ماهیت فعالیتهای عملیاتی در صنعت پتروشیمی همخوانی ندارد.
تغییر نظام شیفت و اعتراض کارکنان
یکی از مهمترین محورهای اعتراض کارکنان، تغییر در الگوی شیفتهای کاری است. بر اساس اطلاعات دریافتی، ابتدا به دنبال شرایط ناشی از جنگ ۱۲ روزه، مدیریت شرکت با هدف اعلامی کاهش فشار روانی کارکنان، الگوی حضور را به ۹ روز کار و ۳ روز استراحت تغییر داد. اما پس از آن نیز تغییرات دیگری در نظام شیفت اعمال شد که به گفته کارکنان، پیامدهای قابل توجهی بر میزان دریافتی آنان داشته است.
به گفته منابع آگاه، حدود سه ماه پیش شیفتهای ۱۲ ساعته کارکنان به شیفتهای ۸ ساعته تبدیل شد. در حالی که به گفته این منابع، اغلب مجتمعهای پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه همچنان با الگوی ۱۲ ساعته فعالیت میکنند. کارکنان معتقدند این تغییر نه تنها باعث کاهش درآمد ناشی از فوقالعاده شیفت شده، بلکه پاداش تولید نیز همزمان قطع شده است.
موضوع دیگری که در میان کارکنان بازتاب گستردهای داشته، نحوه پرداخت پاداشهای مرتبط با دوران جنگ است. به گفته منابع مطلع، در جریان جنگ ۱۲ روزه، بسیاری از شرکتهای فعال در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی برای هر روز حضور کارکنان، مبالغی بین چهار تا پنج میلیون تومان به عنوان پاداش پرداخت کردند و در برخی مجتمعها مجموع این پرداختها به دهها میلیون تومان رسید.
اما به گفته این منابع، پتروشیمی رازی در آن مقطع هیچ پرداختی تحت عنوان پاداش جنگ انجام نداد. هرچند در ادامه و پس از گذشت حدود ۴۰ روز، مبالغی به میزان روزانه حدود یک میلیون تومان برای این دوره در نظر گرفته شد، اما شماری از کارکنان معتقدند این پرداخت با رویه سایر شرکتهای منطقه فاصله قابل توجهی داشته است.
گزارشهایی از برخورد با معترضان
همزمان با اعتراض کارکنان نسبت به تغییر شیفتهای کاری، گزارشهایی نیز درباره نحوه برخورد با برخی معترضان منتشر شده است. منابع مطلع میگویند در جریان تجمع اعتراضی کارکنان برای بازنگری در نظام شیفت، تعدادی از نیروهای تازهاستخدامشده از کار کنار گذاشته شدند. به گفته همین منابع، این افراد پس از ارائه تعهد و پایان دادن به اعتراض خود، مجدداً به محل کار بازگشتند.
انتصاب حسین موسیزاده به مدیرعاملی پتروشیمی رازی از همان ابتدا با حاشیههایی همراه بود. مطابق اطلاعات منتشرشده پیشین، هرچند حکم رسمی مدیرعاملی وی در پنجم تیرماه صادر شد، اما منابع آگاه معتقد بودند که هفتهها پیش از صدور این حکم، بخش مهمی از اختیارات اجرایی شرکت، از جمله تصمیمگیری درباره قراردادهای خرید و فروش، انتصابات و جابهجایی نیروها، عملاً در اختیار او قرار گرفته بود.
بر اساس همین گزارشها، موسیزاده طی چهار سال گذشته به عنوان مشاور عالی امور اداری و مالی مدیرعامل فعالیت میکرد، اما دامنه اختیارات وی فراتر از جایگاه سازمانی تعریفشده ارزیابی میشد. پیش از انتصاب رسمی موسیزاده نیز گزارشهایی درباره نحوه مدیریت برخی فرآیندهای مالی و قراردادی در پتروشیمی رازی منتشر شده بود.
از جمله موارد مطرحشده، تشکیل شرکتی با عنوان «پتروسامان رازی» بود که به گفته منابع مطلع، به عنوان واسطه انعقاد قراردادهای حملونقل مورد استفاده قرار میگرفت. این منابع مدعی بودند پرداخت مطالبات پیمانکاران از طریق این شرکت انجام میشد و در نتیجه بخشی از منابع مالی برای مدتی در حساب این مجموعه باقی میماند. درباره نحوه مدیریت سود احتمالی ناشی از این فرآیند نیز پرسشهایی مطرح شده بود که تاکنون پاسخ رسمی درباره آن منتشر نشده است.
همچنین گزارشهایی درباره واگذاری برخی مناقصات به شرکتهایی غیر از برندگان اصلی رقابتها منتشر شده بود؛ ادعاهایی که تاکنون به صورت رسمی از سوی مراجع مسئول تأیید نشده است.
برخی منابع آگاه معتقدند روند ارتقای حسین موسیزاده در ساختار مدیریتی پتروشیمی رازی با سرعت قابل توجهی انجام شده است. این منابع میگویند وی که فعالیت خود را از بخش مالی آغاز کرده بود، طی چند سال اخیر با اتکا به ارتباطات گسترده در سطح منطقه و نزد برخی چهرههای سیاسی و اجرایی، به تدریج به یکی از تصمیمگیران اصلی این مجموعه تبدیل شد و نهایتاً به سمت مدیرعاملی رسید.
در همین ارتباط، از نقش ارتباطات نزدیک وی با برخی نمایندگان مجلس، از جمله نماینده حوزه ماهشهر، نیز در گزارشهای پیشین نام برده شده است؛ هرچند درباره میزان تأثیر این ارتباطات بر فرآیند انتصاب، توضیح رسمی از سوی نهادهای ذیربط ارائه نشده است.
در شرایطی که گزارشهای متعددی از افزایش نارضایتی در میان کارکنان پتروشیمی رازی منتشر شده، انتظار میرود مدیریت این شرکت درباره دلایل تغییر در نظام شیفت، نحوه پرداخت مزایا، وضعیت پاداشها و همچنین ادعاهای مطرحشده درباره برخورد با معترضان، توضیحات روشنی ارائه کند.
به باور برخی کارشناسان حوزه روابط کار، حفظ انگیزه نیروی انسانی در صنایع راهبردی همچون پتروشیمی، علاوه بر مدیریت هزینهها، نیازمند شفافیت در تصمیمگیری، گفتوگوی مستمر با کارکنان و ایجاد اعتماد سازمانی است. موضوعی که در صورت بیتوجهی میتواند بر بهرهوری، آرامش محیط کار و حتی استمرار تولید نیز اثرگذار باشد.
